Uzasadnienie
O. P. S.A. w W. (dalej: spółka) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Miasta S. z [...]r. nr [...]zawieszające postępowanie podatkowe w sprawie określenia spółce wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2009.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania w sprawie. Wyjaśniło, że w trybie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej: p.p.s.a., uwzględniło skargę w całości. Postanowieniem z [...]r. nr [...]uchyliło własne postanowienie z [...]r. [...]oraz postanowienie organu pierwszej instancji z [...]r. nr [...] (omyłkowo oznaczając je w postanowieniu z [...]r. jako o numerze [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W rozpoznawanej sprawie organ, po otrzymaniu 21 marca 2016 r. skargi na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...]r., wydał [...]r. postanowienie, w którym uwzględnił skargę w całości, uchylając jednocześnie zaskarżone postanowienie i postanowienie organu pierwszej instancji.
W konsekwencji takiego działania z obrotu prawnego zostało wyeliminowane zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach rozstrzygnięcie. Tym samym, odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi, stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Nie uszło uwadze Sądu, że postanowienie z [...]r. wydane zostało po trzydziestodniowym terminie, o którym mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, winno one być wydane do 20 kwietnia 2016 r. Ze względu jednak na okoliczność, że termin ten ma charakter instrukcyjny, należy uznać, że uchybienie to nie rzutuje na prawidłowość zastosowanej przez organ instytucji autokontroli.
Nie ma też znaczenia dla sprawy omyłka zawarta w postanowieniu z 25 kwietnia 2016 r. polegająca na wskazaniu, że postanowienie Burmistrza Miasta S. z [...]r. ma numer [...]zamiast prawidłowo - numer [...]. Akta sprawy i treść rozstrzygnięć nie budzą bowiem żadnych wątpliwości, że jest to tylko omyłka pisarska, nie nasuwająca żadnych wątpliwości co do identyfikacji uchylonego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a, orzekł jak w pkt 1 postanowienia. Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 (100 zł - wpis od skargi i 480 zł - wynagrodzenie adwokata) uzasadnia art. 201 § 1 ustawy p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800).