Uzasadnienie
Radca prawny M. S., działając jako pełnomocnik Kółka Rolniczego w F., wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne w stosunku do zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2001-2003. Od skargi tej nie został uiszczony wpis sądowy.
W dniu 13 października 2006r. wpłynęło do tut. Sądu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak [...], wydane w trybie przepisu art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., mocą którego organ uwzględnił zarzuty wskazanej wyżej skargi Kółka Rolniczego w F. w ten sposób, że uchylił w całości zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. W związku z wydaniem tego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w piśmie z dnia 25 października 2006r. wniosło o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa, oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych.
Z treści art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a. wynika, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Brak uiszczenia wpisu przy wniesieniu pisma skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o dokonanie wpisu w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania. Wyjątek od tej zasady przewidziany został w art. 221 cyt. ustawy. Zgodnie z przepisem tego artykułu pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Unormowanie to dotyczy także skargi.
W niniejszej sprawie zaskarżeniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego objęte zostało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Jak stanowi art. 231 ustawy p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Stosownie zaś do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności pobiera się wpis stały w wysokości 100zł.
Stosownie do dyspozycji przepisu art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W takiej sytuacji skutecznie wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Warunek skutecznego zainicjowania postępowania wynika w tej sytuacji z faktu, że nawet w przypadku uwzględnienia skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a., sąd obowiązany jest podjąć w sprawie wywołanej wniesieniem tej skargi stosowne czynności. Już bowiem samo umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego wymaga zbadania, czy istotnie skarga została przez organ uwzględniona w całości, tj. zgodnie z wymogami art. 54 § 3 ustawy. Jak zaś była mowa, skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia warunków formalnych, w tym uiszczenia wpisu, przy czym gdy wpis ten jest wpisem stałym, a skargę wnosi adwokat lub radca prawny, niedopełnienie obowiązku należytego opłacenia skargi powoduje jej odrzucenie. W niniejszej sprawie, jak podniesiono, skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł radca prawny, a od skargi tej nie został uiszczony wpis.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 221 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.