Uzasadnienie
J.L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 6 kwietnia 2012 r. nr (...) uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia 30 listopada 2009 r. nr (...) i określającą J.L. w podatku od towarów i usług za sierpień 2004 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości (...) zł. W skardze podniesiono m.in. zarzut naruszenia art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. uznał ten zarzut za nieuzasadniony. Stwierdził, m.in. że nie doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego, ponieważ na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej w sprawie doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego wskutek wszczęcia, w dniu 11 grudnia 2009 r. śledztwa w sprawie o przestępstwo skarbowe.
Na rozprawie w dniu 11 lipca 2012 r. pełnomocnicy stron zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania z uwagi na toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie w sprawie stwierdzenia zgodności z Konstytucją art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej ustawa p.p.s.a., sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Powyższe oznacza, że warunkiem pozytywnego załatwienia wniosku jest zgoda wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy, z tym że decyzja w tej kwestii pozostawiona jest uznaniu sądu.
Zdaniem Sądu zaistniała w przedmiotowej sprawie sytuacja wyczerpuje przesłankę zawieszenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wskazywana przez strony, jako uzasadnienie wniosku okoliczność, może mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, uzasadnia uwzględnienie wniosku stron, a w konsekwencji zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Sąd nie dopatrzył się aby wniosek o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie zmierzał do obejścia prawa lub spowodowania przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 525/10 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego, jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"
W aktach sprawy znajduje się natomiast postanowienie z dnia 11 grudnia 2009 r. o wszczęciu śledztwa w sprawie podawania nieprawdy w deklaracjach
VAT-7, złożonych przez J.L. za miesiące styczeń, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2004 r. i uszczuplenie przez to dochodów Skarbu Państwa z tytułu podatku od towarów i usług w kwocie łącznej co najmniej 104 319 zł, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 56 § 2 w związku z art. 37 § 1 pkt 3 Kodeksu karnego skarbowego.
Z tych względów, na podstawie art. 126 ustawy p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.