Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiocie określenia określenia I. i J.S. przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za lata 1998-1999 i 2002 rok w wysokości [...]zł i zarządzenia zabezpieczenia tego zobowiązania.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, organ odwoławczy wskazał, że decyzją znak: [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. określił J. i I. S. kwotę przybliżoną zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za lata 1998-1999 i 2002r. w wysokości [...]zł i zarządził zabezpieczenie tego zobowiązania na nieruchomościach i samochodzie.
Od powyższej decyzji I. i J. S. odwołali się, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania.
W wyniku rozpatrzenia odwołania Dyrektor Izby Skarbowej podał, że w myśl przepisu art. 33 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności, gdy podatnik nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym i dokonuje czynności, których skutkiem jest utrata prawa własności do majątku. W przypadku zabezpieczenia na majątku wspólnym małżonków przepis art. 29 § 2 stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z przepisem art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 2 Ordynacji podatkowej zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji określającej lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. W myśl art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Podniósł, że zaskarżona decyzja wygasła na mocy w/w przepisu art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej z dniem doręczenia decyzji: Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] z dnia [...], tj. w dniu 10.08.2004r.
Na decyzję tę Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucają naruszenie przepisów art. 33 § 1 oraz art. 33a § 1 pkt.1 Ordynacji podatkowej. Wskazali, na niewłaściwie powołaną, przez podatkowy organ odwoławczy, podstawę prawną oraz brak merytorycznego rozpoznania sprawy. W konsekwencji wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 17 stycznia 2006r, Skarżący wnieśli o zbadanie zgodności z prawem decyzji organu I instancji w oparciu o art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał motywy zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Dodatkowo podniósł, że prawdą jest, iż podatkowy organ odwoławczy nieprawidłowo powołał art. 33 a § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, jednakże nie ma to żadnego wpływu na wynik sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do § 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazane zostały sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r.
Z uwagi na powyższą regulację prawną, właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
Zgodnie z art. 1 § i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) - Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Ocenie Sądu podlega, zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się, więc do zbadania czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Skarga nie jest zasadna.
Decyzja o zabezpieczeniu została wydana przez organ I instancji w dniu [...]. Jest też poza sporem, że w dniu 10 sierpnia 2004r. skutecznie doręczono stronie skarżącej decyzje ustalające wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1998- 1999 i 2002r.od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
Postępowanie odwoławcze w przedmiocie określenia kwoty przybliżonej zobowiązania przybliżonej zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za lata 1998-1999 i 2002 rok w wysokości [...]zł i zarządzenia zabezpieczenia tego zobowiązania zostało umorzone w dniu [...].
Przede wszystkim należy wskazać, że w oparciu o art. 33a § 1 pkt. 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa, zwanej dalej Ord. pod., decyzja o zabezpieczeniu wygasa z mocy samego prawa, a przyczyną jej wygaśnięcia jest wydanie i doręczenie bądź to decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, bądź też określającej wysokość zaległości podatkowej.
W myśl art. 33 a § 1 pkt. 1 Ord. pod. decyzja o zabezpieczeniu wygasa po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. W konsekwencji powyższych okoliczności, skoro decyzja ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1998- 1999 i 2002r.od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, została skutecznie doręczona w dniu 10 sierpnia 2004r., to zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 33 a § 1 pkt. 1 Ord. pod. Tym samym stanowisko organu odwoławczego jest prawidłowe.
Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu rodzi oczywistą bezprzedmiotowość dalszego procedowania, ponieważ decyzji nie ma w obrocie prawnym. Jednym ze skutków wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu jest niemożność rozpoznania odwołania od tej decyzji (por. B. Brzeziński, M. Kalinowski, M.Masternak, A.Olesińska - Ordynacja podatkowa, Komentarz, Toruń 2002, str. 140, oraz wyrok NSA z dnia 14.12.2000r., III SA 7499/98 niepublikowany).
Nawet gdyby założyć, że dalsze postępowanie doprowadzi do stwierdzenia uchybień, to i tak nie można już ich w tym postępowaniu skorygować.
Z uwagi na powyższe, Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania przepisu art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niewłaściwie powołanej przez organ odwoławczy podstawy prawnej, należy wskazać, że błędne powołanie podstawy prawnej decyzji, w okolicznościach gdy podstawa taka istnieje w przepisach prawa, a nadto przesłanki do jej zastosowania zostały spełnione, nie można uznać za istotne naruszenie prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jak wykazano powyżej, taki przypadek występuje w rozpoznawanej sprawie.
Reasumując, wbrew zarzutom strony Skarżącej, Dyrektor Izby Skarbowej bez naruszenia wskazanych przepisów ocenił, że wobec wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu postępowanie odwoławcze podlega umorzeniu.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę oddalił.