Uzasadnienie
C. I. Sp. z o. o. w K. (spółka) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. określającą spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2013 r. tj.: kwoty nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące: styczeń w kwocie - 754,00 zł, luty w kwocie - 1.350,00 zł, marzec w kwocie - 2.575,00 zł, kwiecień 2013 r. - 2.880,00 zł oraz podatek do wpłaty za miesiące: styczeń w kwocie - 147.468,00 zł, luty w kwocie - 691.576,00 zł, marzec w kwocie - 920.499,00 zł, kwiecień 2013 r. w kwocie - 280.030,00 zł.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody oraz wywołania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje całkowite pozbawienie płynności finansowej spółki. Podkreślono, że kwota ustalona zaskarżoną decyzją jest ponad 8 – krotnie wyższa od kwoty stanowiącej kapitał zakładowy spółki. Spółka wyrażając obawę przed kolejnymi, jej zdaniem bezzasadnymi, postępowaniami podatkowymi, wskazała, że w lutym 2016 r. zawiesiła prowadzoną działalność gospodarczą i nie osiąga żadnych dochodów.
Nadto, zdaniem wnioskodawczyni, ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie dodatkowych kosztów postępowania egzekucyjnego, które powiększą należność główną o dodatkowe kilkadziesiąt lub kilkaset tysięcy złotych. W ocenie spółki, kwoty te są dla niej nieosiągalne z uwagi, że spółka nie posiada żadnego majątku trwałego, środków finansowych, zapasowego kapitału czy funduszy oraz została pozbawiona zwrotu należnego jej podatku od towarów i usług z tytułu zrealizowanego eksportu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać.
Zdaniem Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, pomimo że jego uzasadnienie zawiera ogólną argumentację, nie popartą żadnymi dowodami. Sąd jednak wziął pod uwagę, informacje oraz dokumenty przedstawione przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd rozpoznając wniosek ocenia bowiem nie tylko twierdzenia w nim zawarte, ale też wszelkie okoliczności dokumenty znane sądowi z urzędu (zob. postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OZ 209/08, lex nr 1043585).
W ocenie Sądu konieczność uregulowania zobowiązania podatkowego w kwocie 2.778.426 zł i wszczęcie postępowania egzekucyjnego, może spowodować całkowitą utratę płynności finansowej spółki, a nawet przyczynić się do zakończenia jej bytu prawnego. Określona przez organ kwota zobowiązania przekracza bowiem wielokrotnie wysokość samego kapitału zakładowego spółki. Jak wynika z załączonych przez wnioskodawczynię wyciągów bankowych, spółka nie posiada żadnych środków finansowych bądź rachunki wskazują zadłużenie. Ostatni rok obrotowy skarżąca zamknęła ze stratą w wysokości 83.792,42 zł. oraz nie jest w posiadaniu jakichkolwiek środków trwałych.
Co więcej, w związku z zaistniałą sytuacją, spółka zmuszona była do zawieszenia prowadzenia działalności. Okoliczność ta, zapewne wiąże się z trudnościami w pozyskaniu ewentualnego kredytu oraz uniemożliwia uczestniczenie w obrocie gospodarczym, i tym samym osiąganie przychodów.
W konsekwencji Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji wyrażone w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ze znajdujących się w aktach sprawy danych, wynika bowiem, że uiszczenie, ustalonej w decyzji łącznej kwoty z tytułu zobowiązania w podatku od towarów i usług, może spowodować dla skarżącej "znaczną szkodę". Przesłanka "znacznej szkody" oznacza także szkodę niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania zaś "trudne do odwrócenia skutki" to takie, które wprowadzają istotne i trwałe zmiany w rzeczywistości tak, że nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Będzie to miało miejsce m.in. wtedy gdyby doszło utraty płynności finansowej podmiotu gospodarczego w stopniu mogącym doprowadzić do jego likwidacji.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.