Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009r. sygn. akt I SA/Ke 257/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę S. U. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K.z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutu.
W dniu 24 sierpnia 2009r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek S. U. sporządzony na urzędowym formularzu PPF o ustanowienie doradcy podatkowego. Wraz z wnioskiem skarżący złożył plik dokumentów m.in. dokumenty potwierdzające jego zły stan zdrowia.
W złożonym wniosku skarżący oświadcza, że nie posiada żadnego majątku, uzyskuje dochód z tytułu renty w wysokości 510,65zł miesięcznie, mieszka w Domu Pomocy Społecznej w S. W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie do przepisu art. 245 § 3 w/w ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie doradcy podatkowego i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 2 przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza złożonego przez S. U. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Do pozytywnej oceny wniosku skarżącego przekonuje sytuacja finansowa i życiową skarżącego, przede wszystkim fakt, że skarżący nie posiada żadnego majątku i jest pod opieką Domu Pomocy Społecznej. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało stwierdzić, że skarżący wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść wydatków związanych z wynagrodzeniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznych wydatkach.
Wobec powyższego uznano, że wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego jest zasadny i działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1, § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.