Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2009r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w B.-Z. ustalił E. S.-S. koszty postępowania podatkowego. Strona wspólnie z M. S. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej w K., który postanowieniem z dnia 25 marca 2010r. nr [...] stwierdził, iż zażalenie E. S.-S. zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Jednocześnie odrębnym postanowieniem z dnia 25 marca 2010r. nr [...] organ ten stwierdził niedopuszczalność zażalenia M. S. na w/w postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.-Z..
W tych okolicznościach M. S. i E. S.-S. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie organu drugiej instancji w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia przez E. S.-S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
W świetle regulacji art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz.1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zasadniczą przesłanką konstytuującą pojęcie "strony postępowania podatkowego" jest zatem interes prawny, który, jak przyjmuje się w literaturze, wynika z prawa materialnego, jest z tym prawem zgodny i pozostaje pod ochroną tego prawa.
W przedmiotowej sprawie zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez 1
E. S.-S.. Akt ten organ drugiej instancji skierował wyłącznie do E. S.-S.i jej tylko go doręczył.
W tych okolicznościach stwierdzić należy, iż uprawnieniem do wniesienia skargi dysponuje jedynie E. S.-S., której wyłącznie dotyczy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Ma ona bowiem interes prawny w skierowaniu skargi do Sądu, celem kontroli legalności zaskarżonego postanowienia. Istnieje bowiem związek pomiędzy jej indywidualnym prawem do złożenia zażalenia a zaskarżonym aktem.
Zdaniem Sądu, brak jest natomiast podstaw do przyjęcia w oparciu o akta sprawy i powołany przepis prawa, by uprawnienie do wniesienia skargi służyło M. S.. Po stronie M. S. nie występuje interes prawny w złożeniu skargi od postanowienia, które stwierdza uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez inną osobę – E. S.-S.. Fakt złożenia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.-Z. wspólnie z E. S.-S. nie ma w tym wypadku znaczenia prawnego. Zażalenie M. S. organ drugiej instancji rozstrzygnął bowiem odrębnym aktem.
Z tych przyczyn skarga M. S., jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, orzekł jak w sentencji postanowienia.