Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 8.06.2009r. (znak [...]) – stwierdził uchybienie terminu, przez A. B. do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia 25.02.2008r. (znak [...]). W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi podatnika A. Sz. dn. 29.02.2008r. Organ wskazuje, że zgodnie z art.223 §2 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., nr 8, poz.60 ze zm) – odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (pełnomocnikowi strony).
W świetle powyższego termin do wniesienia odwołania przez A. B. upłynął w dniu 14.03.2008r., natomiast odwołanie podatnika od przedmiotowej decyzji zostało wniesiono bezpośrednio do Pierwszego Urzędu Skarbowego w dniu 25.03.2008r., a więc 11 dni po upływie terminu do wniesienia odwołania. Organ nadmienił również, że strona nie wniosła prośby o przywrócenie terminu.
Organ odwoławczy wskazał, że wydanie w/w postanowienia poprzedziło również dodatkowe postępowanie wyjaśniające co do okoliczności złożenia przedmiotowego odwołania, gdyż ustalono, że organ pierwszej instancji nie odnotował jego wpływu. O fakcie jego złożenia dowiedział się gromadząc materiał w sprawie odmowy wstrzymania wykonania decyzji. Z akt sprawy wynikało złożenie przez podatnika w dniu 14.05.2008r. pisma zatytułowanego "uzupełnienie odwołania złożonego przez pełnomocnika A. Sz. wniesionego dnia 25.03.2008r." Pełnomocnik A. B., do której zwrócono się o wyjaśnienie sprawy nie podjęła korespondencji. Kserokopię przedmiotowego odwołania z widniejącą pieczątką organu podatkowego, potwierdzającego datę wpływu tj. 25.03.2008r., podatnik dołączył jako dowód do akt sprawy, wnosząc skargę na postanowienie organu odwoławczego utrzymującego w mocy postanowienie w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji.
Z uwagi na wątpliwości co do autentyczności pieczątki wpływu na kserokopii odwołania, Naczelnik Urzędu Skarbowego skierował sprawę do organów ścigania. Na skutek przeprowadzonego przez nie postępowanie, stwierdzono, że w/w pieczątka jest odbitką oryginalnej pieczęci wpływu.
Organ odwoławczy wskazał, iż w celu wyjaśnienia okoliczności złożenia przez podatnika przedmiotowego odwołania przesłuchano jego pełnomocnika A. Sz., która oświadczyła, że osobiście pisała i podpisywała odwołanie z dnia 25.03.2008r., jednak nie pamięta, kto odwołanie to składał w Urzędzie Skarbowym. Według niej oryginał dokumentu na pewno znajduje się w posiadaniu podatnika. Wezwany do złożenia oryginału przedmiotowego odwołania, A. B., nie stawił się w wyznaczonym terminie w Urzędzie Skarbowym.
Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, podatnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Podnosi w nim, że ustalenia dokonane przez organ odwoławczy nie odpowiadają stanowi faktycznemu. Zdaniem A. B. nie budzi wątpliwości fakt, iż dnia 25.03.2008r., jego pełnomocnik A. Sz. złożyła odwołanie w ustawowym terminie. Jednocześnie wnosi o wezwanie i przesłuchanie A. Sz. przed Sądem na okoliczność daty odbioru korespondencji, w szczególności czy pokwitowanie na zwrotnym poświadczeniu odbioru jest dokonane przez nią i w tej dacie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej- p.p.s.a., sąd administracyjny bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt sprawy.
Przy tak zakreślonych granicach badania legalności należy stwierdzić, że kwestionowane postanowienie nie narusza prawa.
Stosownie do treści art. 223 § 2 pkt. 1 Ordynacji podatkowej – dalej: Ord. pod. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie a gdy strona ustanowiła pełnomocnika jej pełnomocnikowi (art. 145 § 2 Ord. pod.). W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości, ani też nie jest kwestionowany fakt, że doręczenie decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia 25 lutego 2008 r., pełnomocnikowi skarżącego A. Sz., nastąpiło w dniu 29 lutego 2008 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy podatkowej zwrotnego poświadczenia potwierdzenia odbioru wynika, że doręczenie było skuteczne i nastąpiło do rąk adresata, co potwierdziła własnoręcznym podpisem i czego nie kwestionowała w dalszym postępowaniu. Termin do wniesienia odwołania upłynął, zatem w dniu 14 marca 2008 r.
Jakkolwiek w aktach sprawy brak jest oryginału odwołania to bezsporne jest, że zostało one złożone w dniu 25 marca 2008 r. Okoliczność ta wynika zarówno z prezentaty na kopii odwołania złożonej do akt sprawy przez skarżącego, jego pism składanych w postępowaniu administracyjnym jak i z treści skargi. Wynika ona również z zeznań A. Sz. złożonych w dniu 10 października 2008 r., jak oświadczyła, to ona w dniu 25 marca 2008 r. sporządziła odwołanie, ale nie pamięta czy składał je ktoś z pracowników jej biura czy skarżący osobiście. Po wypowiedzeniu jej pełnomocnictwa w dniu 14 maja 2008 r. zwróciła A. B. całą dokumentację sprawy. Organ podatkowy początkowo kwestionował fakt złożenia odwołania, jednakże po umorzeniu postępowania przygotowawczego w sprawie ewentualnego posłużenia się sfałszowaną kopią przez skarżącego ostatecznie przyznał tę okoliczność.
W tej sytuacji ustalenia, co do daty złożenia odwołania należy uznać za prawidłowe, a zatem odwołanie to zostało złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt. 1 Ord. pod. Skoro tak, to Dyrektor Izby Skarbowej, stosownie do art. 228 § 1 pkt 2 Ord. pod. zobligowany był do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Z tych względów zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika skarżącego złożonego na rozprawie przed sądem, że do odwołania dołączony był wniosek o przywrócenie terminu należy stwierdzić, że ta okoliczność została podniesiona po raz pierwszy i w żaden sposób nie została uprawdopodobniona. Nie była ona w najmniejszym nawet stopniu podnoszona w trakcie postępowania przed organem. W toczącym się postępowaniu skarżący nie dołączył ewentualnej kopii takiego wniosku a w samym odwołaniu nie ma o tym mowy. W trakcie postępowania mającego na celu wyjaśnienie okoliczność złożenia odwołania skarżący o tym nie wspominał, pomimo kierowania licznych pism do organu. Okoliczność ta nie została również podniesiona przez niego w samej skardze skierowanej do sądu. Przesłuchiwana w trakcie tego postępowania jego pełnomocnik A. Sz. zeznając, że to ona napisała odwołanie, również nie wspomniała o sporządzeniu bądź złożeniu wniosku o przywrócenie terminu. W takiej sytuacji w sposób oczywisty organ nie rozstrzygał kwestii przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Mając na względzie powyższe rozważania skargę A. B., jako bezzasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił.