Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] wydanym z upoważnienia Prezydenta Miasta w oparciu o art. 240 § 1 pkt. 5 i art. 241 i 243 Ordynacji podatkowej, zwanej dalej Ord. pod. wznowiono z urzędu, postępowanie w sprawie ustalenia P. M. B. podatku od nieruchomości za lata 1991 - 2001, zakończonego decyzjami nr. ew. [...] za poszczególne lata. W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy podał, że wznawia postępowanie w związku z orzeczeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...].
Decyzją z dnia [...] znak: [...] Prezydent Miasta działając na podstawie art. 243 § 3 i art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) "odmówił wznowienia postępowania w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za lata 1991 - 2000, zakończonych decyzjami ostatecznymi (nr ewid. [...])".
W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji podał, że Pan M. B. od dnia 2 kwietnia 1991 roku do dnia 31 lipca 2001 roku był administratorem Targowiska Miejskiego, położonego w S. przy ul. T., na podstawie umów zawartych z Zarządem Miasta. Organ podatkowy w latach 1991 - 2001, corocznie dokonywał wymiaru podatku od nieruchomości z Targowiska Miejskiego. Postanowieniem z dnia [...] roku nr ewid. [...], organ podatkowy wznowił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za lata 1991 - 2001, w związku z orzeczeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak:
Sygn. akt I SA /Ke 266/05 [...]. Przedmiotowym orzeczeniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu podatkowego w części dotyczącej ustalenia podatku od nieruchomości za 2001 rok i umorzyło postępowanie w sprawie, uznając że administrowanie nieruchomością, nie jest odpowiednikiem posiadania nieruchomości i tym sam nie mieści się w obrębie podmiotów podatkowych podatku od nieruchomości, określonych przepisami art. 2 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Postanowienie z dnia [...]nr ewid. [...], stanowiło podstawę do przeprowadzenia przez organ podatkowy postępowania za lata 1991-2000 zarówno co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, że decyzje ustalające podatek od nieruchomości za poszczególne lata tj. 1991 - 2000, zostały doręczone stronie i zawierały prawidłowe pouczenie o warunkach oraz trybie wniesienia odwołania. Z uwagi na fakt, że strona nie wnosiła od nich odwołań, stały się decyzjami ostatecznymi.
Odwołanie od tej decyzji wniósł P. M. B. - reprezentowany przez pełnomocnika adw. A. K., zarzucając naruszenie art. 243 § 1 pkt. 2 i 245 Ord. pod. poprzez wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania w sytuacji gdy postanowieniem z dnia [...] organ wznowił postępowanie w sprawie. W konsekwencji wnosił o uchylenie decyzji organu I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] znak: [...]-na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit "a" Ord. pod.uchyliło w całości decyzję organu I instancji oraz poprzedzające ją
Sygn. akt I SA /Ke 266/05 postanowienie znak: [...] i umorzyło podjęte przez organ postępowanie w sprawie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w postępowaniu podatkowym obowiązuje zasada ogólna trwałości decyzji ustanowiona w art. 128 Ord.pod. Treścią zasady ogólnej trwałości ostatecznych decyzji podatkowych jest to, że mogą one być wzruszane tylko przez właściwy organ podatkowy i w przypadkach wprost unormowanych w przepisach postępowania podatkowego.
W niniejszej sprawie organ I instancji jako przesłankę wznowienia powołał art. 240 § 1 pkt 5 Ord.pod., a z treści postanowienia znak: [..] wynika jedynie, iż podjęte działanie organu podatkowego I instancji pozostaje w związku z orzeczeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nie konkretyzuje jednak tego związku, nie wskazuje także jakie nowe okoliczności faktyczne lub jakie nowe dowody wyszły na jaw, a miały znaczenie w dacie wydawania wymiarowych decyzji podatkowych za poszczególne lata. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy podaje, że prawdopodobnie jako nowy dowód w sprawie, organ I instancji potraktował orzeczenie SKO znak: 2460/560/01.
[...].Podkreślił, że istotą wznowionego postępowania powinno być uchylenie dotychczasowych decyzji ostatecznych i powrót sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego. Nową decyzję, rozstrzygającą zatem o istocie sprawy, wydaje się, jak gdyby sprawa nie była w danej instancji rozstrzygana. W wyniku wznowienia postępowania następuje badanie dwóch połączonych ze sobą spraw, tj. jednej dotyczącej przyczyn wznowienia oraz drugiej, co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Postępowanie kończy albo decyzja o odmowie uchylenia dotychczasowej decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym, albo gdy podstawy te są - uchyla się dotychczasową
Sygn. akt I SA /Ke 266/05 decyzję i wydaje nową, która rozstrzyga o istocie sprawy. Decyzja znak: [...] wydana przez organ podatkowy I instancji odmawia zaś wznowienia postępowania w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za lata 1991-2000, zakończonych decyzjami ostatecznymi nr ewd. [...]. Wydając decyzję tej treści samorządowy organ podatkowy popełnił kolejne uchybienie proceduralne będące konsekwencją nieprawidłowego zastosowania przepisu art. 243 § 3 Ord. pod. Ponadto na etapie prowadzonego postępowania organ podatkowy I instancji nie wziął pod uwagę treści zapisu art. 243 § l "a" Ord. pod. oraz wydanych w tym przedmiocie wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I SA I Kr 3041/02-3045/02.
Z uwagi na powyższe okoliczności, orzeczenia organu I instancji ze względu na liczne naruszenia proceduralne należało wyeliminować z obrotu prawnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. M. B. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 122, 243 oraz 245 Ord.pod. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania, a nadto organ odwoławczy nie wskazał dlaczego uznał, że postępowanie jest bezprzedmiotowe. Niezrozumiałym jest też, zdaniem skarżącego, uchylenie postanowienia o wznowieniu postępowania. W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z § 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w
Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazane zostały sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z uwagi na powyższą regulację prawną właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
Stosownie do art. 184 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1270), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym, aby wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżony akt wydany przez ten organ, konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia np. przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1pkt.1 lit. a lub c ustawy z 30 sierpnia 2002r -p.p.s.a.). Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego.
W niniejszej sprawie organ podatkowy I instancji wznowił postępowanie w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za lata 1991-2000r w oparciu o przesłankę z art. 240 § 1 pkt. 5 Ord. pod. W uzasadnieniu postanowienia podał, że wznowienie postępowania następuje w związku z orzeczeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]. Następnie decyzją z dnia
Sygn. akt I SA /Ke 266/05 [...] znak: [...] działając na podstawie art. 243 § 3 i art. 207 Ord. pod. "odmówił wznowienia postępowania w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za lata 1991 - 2000, zakończonych decyzjami ostatecznymi (nr ewid. [...])". Organ odwoławczy przedmiotową decyzję oraz poprzedzające je postanowienie o wznowieniu postępowania uchylił i umorzył postępowanie.
Wbrew twierdzeniom skarżącego organ odwoławczy podał przesłanki uzasadniające rozstrzygniecie, bowiem wskazał na wadliwość postanowienia o wznowieniu postępowania z urzędu, w sytuacji gdy organ I instancji nie konkretyzuje związku wznowienia postępowania z orzeczeniem SKO z dnia [...] jak również nie wskazuje jakie nowe dowody lub okoliczności faktyczne wyszły na jaw, a miały znaczenie w dacie wydania wymiarowych decyzji podatkowych za poszczególne lata. Ponadto na etapie prowadzonego postępowania organ I instancji nie uwzględnił treści art. 243 § 1 a Ord. pod. oraz wydanych w tym przedmiocie wyroków NSA sygn. akt. I S.A./Kr 3041/02-3045/02.
Niezależnie od powyższych okoliczności organ odwoławczy wskazuje na wzajemną sprzeczność postanowienia o wznowieniu postępowania i decyzji odmawiającej wznowienia postępowania.
Uchylając decyzje organu I instancji i postanowienie o wznowieniu postępowania organ odwoławczy przywołuje w uzasadnieniu decyzji przepis art. art.243 § 1 a. Ord.pod.
Stanowisko organu odwoławczego jest zasadne.
Zgodnie z treścią w/w przepisu wznowienie postępowania jest niedopuszczalne po upływie terminów przewidzianych w art. 68 lub art. 70 Ord. pod. W sytuacji zatem gdy organ ustali, iż w danej sprawie upłynęły terminy
Sygn. akt I SA /Ke 266/05 przewidziane w art. 68 lub art. 70 Ord. pod. - nie może wydać postanowienia o wznowieniu postępowania, gdyż z mocy samego art. 68 Ord. pod. nie będzie możliwe wydanie nowej decyzji konstytutywnej.
Na postanowienie o wznowieniu postępowania nie przysługuje zażalenie ani skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 236 § 1 Ord. pod. zażalenie przysługuje tylko wówczas, gdy ustawa tak stanowi. Przepis art. 243 nie przewiduje zażalenia. Zasadność wydania postanowienia może być badana przy okazji rozpatrywania odwołania od decyzji wymienionych w art. 245 § 1 Ord. pod. W sytuacji, bowiem gdy organ podatkowy wyda postanowienie o wznowieniu postępowania, a następnie dojdzie do wniosku, że nie było przesłanek formalnych do wznowienia postępowania powinien umorzyć postępowanie.(por. Ordynacja podatkowa. Komentarz. Stefan Babiarz, Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Roman Hauser, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka- Medek, Warszawa 2004r. str.625).
Uchylenie postanowienia o wznowieniu postępowania jest konsekwencją przyjęcia przez organ odwoławczy braku podstaw do wznowienia postępowania.
W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a zatem Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.