Uzasadnienie
W skardze z dnia 18 czerwca 2009r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2009 W.i S. G. zawarli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnili tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 24 lipca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przesłał skarżącym urzędowe formularze PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionych w/w formularzy w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszych pism pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Wnioskodawcy w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyli wnioski na formularzach PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Złożone wnioski skarżący uzasadniają faktem, że oboje są osobami w podeszłym wieku – 78 i 77 lat, leczą się na wiele chorób. Skarżąca wymaga stałej opieki osób trzecich. Skarżący łącznie na leki przeznaczają miesięcznie ok. 700zł. Ostatnio występujące burze i wichury spowodowały zniszczenie urządzeń AGD - lodówki i pralki, instalacji elektrycznych, częściowe uszkodzenie dachu. To przyczyniło się do nieoczekiwanych dodatkowych wydatków.
W. i S. G. pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z synem w wieku 53 lat, który jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku.
W skład majątku skarżących i ich syna wchodzi dom wielkości 120m².
Skarżący oświadczają, że ich rodzina utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego przez skarżącą z tytułu emerytury w wysokości 769,95zł miesięcznie oraz przez skarżącego z tytułu emerytury w wysokości 1.163,38zł miesięcznie.
Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Mając na względzie przedstawione przez skarżących w złożonych wnioskach okoliczności, przede wszystkim wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów, wiek oraz stan zdrowia skarżących należy stwierdzić, że wykazali należycie, iż nie są w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ponadto powyższe okoliczności, uzasadniają także przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1, § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.