Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 30 czerwca 2011r. sygn. akt I SA/Ke 270/11, zwolnił J.P. od kosztów sądowych, oddalając wniosek o ustanowienie adwokata.
Na skutek wniesionego od tego postanowienia przez skarżącego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 września 2011r. sygn. akt II FZ 471/11 uchylił zaskarżone postanowienie w punkcie drugim, oddalającym wniosek o ustanowienie adwokata i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach.
W motywach uzasadnienia postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przesłanką odmowy bądź przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie nie mogą być gwarancje procesowe przysługujące stronie, które to kryterium przyjął Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie. Zdaniem NSA, mimo że skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym Sąd pierwszej instancji uzasadniając swoje stanowisko w tym przedmiocie w ogóle nie odniósł się do przesłanki określonej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd II instancji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach powinien dokonać analizy sytuacji materialnej skarżącego pod kątem przesłanki określonej w tym przepisie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej ustawą p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Sąd po dokonaniu ponownej analizy wniosku o przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie, uwzględniając stanowisko NSA, na podstawie art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a., postanowił uwzględnić wniosek o ustanowienie adwokata i orzekł jak w sentencji postanowienia.