Uzasadnienie
W sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] 2018 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r. J. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym, utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] zł netto miesięcznie. Jako posiadany majątek wykazał dom wielkości 99 m² wartości ok. [...]tys. zł wraz działką wielkości 1.700 m² oraz budynkami gospodarczymi wartości ok. [...] tys. zł, wykazał też nieruchomość rolna wielkości 2,73 ha – nieużytki wartości ok. [...] tys. zł oraz dwa pojazdy mechaniczne - Fiat Scudo rok prod. 2005 r. i Fiat Panda rok prod. 2009. Skarżący oświadczył, że zaciągnął pożyczkę u rodziny na remont domu w wysokości [...] zł. Jako zobowiązania i stałe miesięczne wydatki skarżący wykazał wydatki na leczenie, żywność, środki czystości, media, ubezpieczenie, koszty paliwa, materiałów eksploatacyjnych.
Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wnioskodawcy w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznego dochodu oraz wysokość zadłużenia uznano, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.