Uzasadnienie
Wytwórcza Spółdzielnia Pracy "S." w K.(dalej: Spółdzielnia) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.) z [...][...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Ś. Urzędu Skarbowego w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia dla Spółdzielni kwoty do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. w wysokości 496.841 zł.
W skardze Spółdzielnia zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. oraz decyzji Naczelnika Ś. Urzędu Skarbowego w K.. Podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody poprzez wykonanie tych decyzji. Wskazała, że posiada interes prawny w uchyleniu decyzji, z powodu czego posiada również interes prawny w zawieszeniu ich wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Wskazane wyżej pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy.
Skarżąca Spółdzielnia nie przedstawiła argumentów ani nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.
Dla udzielenia ochrony tymczasowej nie jest wystarczające powoływanie się na interes prawny w uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Informacje te są bowiem tak lakoniczne, że nie pozwalają ocenić przesłanek z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Spółdzielnia we wniosku nie podała natomiast żadnych danych dotyczących jej sytuacji majątkowej, posiadanych aktywów czy stanu rachunków bankowych. Nie wskazała również, jakie uzyskuje dochody. Tymczasem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania decyzji, skarżąca winna wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie decyzji jest zasadne.
Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Tych obowiązków skarżąca nie dopełniła. Sąd nie może tych okoliczności domniemywać.
Podsumowując należy wskazać, że strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie bardzo ogólna argumentacja zawarta w aktach sprawy nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.