Uzasadnienie
A. R. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowień Dyrektora Izby Skarbowej w K., wydanych w pierwszej i drugiej instancji w sprawie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji z 2 grudnia 2014 r. w przedmiocie wymiaru VAT za kwiecień, maj, czerwiec 2014 r.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a."
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że wnioski strony o wstrzymanie wykonania ww. postanowień o odmowie zawieszenia były już przedmiotem rozpoznania przez Sąd (postanowienie z 22 kwietnia 2016 r.). W ocenie organu kolejne żądanie w tej samej sprawie jest niedopuszczalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Na postanowienie organu o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, wydane w trybie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy p.p.s.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. Zaskarżonego postanowienia nie można zaliczyć do żadnej z ww. kategorii postanowień, tj. nie należy do postanowień kończących postępowanie oraz do postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia ma charakter incydentalny, gdyż dotyczy kwestii wpadkowej, powstałej w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Na zaskarżone postanowienie nie służy również zażalenie. Wprawdzie art. 194 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przewiduje zażalenie na postanowienie wydane w trybie art. 61 ustawy p.p.s.a., to jednak przepis ten odnosi się wyłącznie do postanowień wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny.
Za niezaskarżalnością omawianego rozstrzygnięcia przemawia ponadto treść przepisu art. 61 § 3 zdanie 2. ustawy p.p.s.a., który przyznaje stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia organu prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem o odmienne rozstrzygnięcie kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, z której to możliwości, jak wynika z akt sprawy, skarżąca już raz korzystała. W tym zakresie wymaga podkreślenia, że postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, wyłącznie w przypadku zmiany okoliczności (art. 61 § 4 ustawy p.p.s.a.).
Zdaniem Sądu z tych względów uzasadnione jest stanowisko, że na postanowienie organu podatkowego o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wydane w trybie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy p.p.s.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienia WSA w Łodzi z 28 września 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 846/10, WSA w Rzeszowie z 10 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 49/16; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 postanowienia. Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu w pkt 2 uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.