Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu skargi A. Spółka z o.o. w organizacji z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę odrzucił.
Pismem z 11 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny M.L. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, która została przez Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym oddalona.
W złożonej skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w ramach prawa pomocy według norm przepisanych oświadczając, iż świadczona pomoc prawna nie została opłacona w całości ani w części.
Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) dalej ustawa p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 poz. 1715) powoływane dalej jako rozporządzenie. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynagrodzenie radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej – 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Niniejsza sprawa dotyczy odmowy wznowienia postępowania. W tego rodzaju sprawach opłata na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosi 240 zł. W pierwszej instancji strona nie była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, pełnomocnik przystąpił do sprawy na etapie postępowania drugoinstancyjnego, następnie sporządził skargę kasacyjną. Zatem kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych przepisów § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wyniosła 180 zł. Wynagrodzenie to podwyższone zostało o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 41,40 zł. Zgodnie bowiem z treścią § 4 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie.
Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 3 rozporządzenia, pełnomocnik zawarł w złożonym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w ramach prawa pomocy według norm przepisanych oświadczając, iż świadczona pomoc prawna nie została opłacona w całości ani w części.
Zatem, w świetle powołanych przepisów rozporządzenia, należne radcy prawnemu wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 221,40 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy p.p.s.a.