Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...]., nr [...] Zarząd Województwa S. uchylił w całości wydaną przez siebie decyzję z [...]r. nr [...] i orzekł o zwrocie przez E. W. – daje zwaną skarżąca, kwoty 184 730,59 zł przyznanej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz kwoty 32 599,52 zł przyznanej z Budżetu Państwa wraz z odsetkami, które to środki zostały przyznane skarżącej w ramach zawartej umowy o dofinansowane projektu nr [...]
Razem z wniesioną skargą na wskazaną decyzję skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadniła, tym że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie dla niej równoznaczne z zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała, że może skutkować to zaistnieniem stanu niewypłacalności, utratą płynności finansowej, zakłóceniem funkcjonowania prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa, a w konsekwencji koniecznością ogłoszenia upadłości lub upłynnienia aktywów przedsiębiorstwa z uwagi na brak wolnych środków finansowych na zaspokojenie roszczeń organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270) zwaną dalej p.p.s.a. po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Przyznanie takiej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi zatem odstępstwo od ogólnej reguły, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu i objęte jest zakresem uznania Sądu, czy w sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania takiej ochrony.
Art. 61 § 3 p.p.s.a. uzależnia możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności od zaistnienia przesłanek w nim wymienionych t.j. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżąca w uzasadnieniu wniosku przytoczyła ustawowe przesłanki z powodu których Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, wskazując, że w jej sytuacji mogą one przybrać formę niewypłacalności, a konsekwencji konieczności ogłoszenia upadłości prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa lub upłynnienia jego aktywów, z powodu braku wolnych środków na zaspokojenie roszczeń organu. Skarżąca przy tym nie przedstawiła żadnych danych dotyczących sytuacji prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa, (w szczególności danych bilansowych, danych dotyczących obrotów przedsiębiorstwa za ostanie okresy, obrotów na rachunku bankowym, stanu zadłużenia) które pozwalałyby na ocenę jej sytuacji w świetle obowiązku zwrotu środków określonych zaskarżoną decyzją oraz ustawowych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a
Strona skarżąca jest wręcz zobligowana do przedstawienia argumentów i uzasadniających je dokumentów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 ustawy (por. postanowienie NSA z 6 czerwca 2012r., sygn. akt: I GZ 97/12 oraz postanowienie NSA z 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem argumentacja skarżącej sprowadził się tylko do ogólnikowego wskazania okoliczności, które w jej ocenie winny uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bez wykazania, że okoliczności te w jej sytuacji mogą realnie zaistnieć w związku z wykonaniem decyzji. Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, iż wykonanie decyzji niesie ze sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Ponadto z akt administracyjnych wynika, ze przedsiębiorstwo skarżącej winno posiadać aktywa przewyższające wartość środków podlegających zwrotowi, gdyż tylko wartość części środków trwałych zakupionych w ramach wykonywania umowy o dofinansowanie: w postaci [...] oraz akcesorii do tej [...] posiadały wartość 450 000,00 zł, t.j. przewyższająca wartość środków podlegających zwrotowi. Nie bez znaczenia jest również fakt, że środki podlegające obecnie zwrotowi w oparciu o zaskarżoną decyzję, zostały uprzednio skarżącej przekazane, a skoro wcześniej prowadziła przedsiębiorstwo mimo ich braku, to ich zwrot nawet w oparciu o konieczność pozyskania zewnętrznego źródła finansowania nie powinien doprowadzić do zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W takiej sytuacji, gdy skarżąca w złożonym wniosku nie wykazała, że wykonanie decyzji spowoduje w jej sytuacji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a z akt postępowania sytuacja tak nie wynikała, wniosek należało rozpatrzeć negatywnie i na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.