Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012 r. I. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym, utrzymuje się z emerytury w kwocie 732,40 zł netto miesięcznie Jako posiadany majątek skarżący wykazał dom wielkości 50m² i nieruchomość rolną wielkości 3,42 ha oraz 3,8 ha w dzierżawie.
W uzasadnieniu wniosku skarżący miesięczne koszty leczenia określił na kwotę 300 zł, miesięczne opłaty eksploatacyjne i zakup opału określił na kwotę 430 zł. Skarżący wskazał, że nieruchomości rolne pokryte są trawami i nie przynoszą dochodu. Ponadto skarżący oświadczył, że jest zadłużony na kwotę 12000,00 zł, a od roku 2012 z dopłat do gruntów rolnych nie korzysta.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ustawa "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, adwokata lub doradcy podatkowego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącego w złożonym wniosku przede wszystkim wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów oraz posiadanie zadłużeń uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym nie tylko sądowych opłat i wydatków, ale także kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.