Uzasadnienie
A. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z 10 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu kwoty dofinansowania.
Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 15 maja 2023 r.
Pismem z 23 maja 2023 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym zakwestionowała zasadność wydania powyższego rozstrzygnięcia oraz wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie decyzji.
Następnie - pismem nadanym w dniu 7 czerwca 2023 r. - skarżąca wystąpiła za pośrednictwem organu do tut. Sądu ze skargą na w/w decyzję. Wniosła o jej uchylenie w całości i zwrot kosztów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Wskazał, że skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i jednocześnie skargę do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1-2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2023 r., poz. 259. - dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W myśl zaś art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul (§ 3).
Nadto należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5a ustawy p.p.s.a. wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Przywołana regulacja art. 52 § 3 p.p.s.a. wprowadza wyjątek od generalnej zasady, że wniesienie skargi jest dopuszczalne wyłącznie po wyczerpaniu przysługujących stronie środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym. Jeżeli bowiem tym środkiem będzie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy strona ma prawo dokonania wyboru, czy z niego skorzystać i oczekiwać od organu ponownego zajęcia stanowiska w drodze kolejnego rozstrzygnięcia, czy też - z pominięciem tego etapu postępowania - zwrócić się bezpośrednio do sądu administracyjnego celem kontroli legalności decyzji wydanej w pierwszej instancji.
Wyjątku tego nie można jednak interpretować rozszerzająco. W szczególności nie oznacza on, że strona może wnieść jednocześnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego na zasadzie art. 52 § 3 p.p.s.a. strona wnosi bowiem wtedy, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (tak: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 208/19, LEX nr 2635495).
Innymi słowy, w przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy tego samego rozstrzygnięcia organu. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (tak: postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 979/15 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 4285/17- opubl. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tymczasem z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca – po otrzymaniu w dniu 15 maja 2023 r. decyzji nr [...] z dnia 10 maja 2023 r., zawierającej właściwe pouczenie o przysługujących jej środkach odwoławczych – najpierw pismem z 23 maja 2023 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie pismem nadanym 7 czerwca 2023 r. wniosła skargę na wskazaną decyzję wydaną w pierwszej instancji.
W konsekwencji skarga złożona w tej sprawie okazała się niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a o czym orzeczono w sentencji.