Uzasadnienie
M. sp. z o.o. w K., zwana dalej Spółką złożyła na urzędowym formularz PPPr wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (zakres żądania sprecyzowany w złożonej skardze) w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 r.
W złożonym wniosku Spółka wskazała, że wysokość kapitału zakładowego wynosi 5.000 zł, wartość środków trwałych – 0 zł, wartość strat za ostatni rok obrotowy według bilansu w kwocie – 228 zł, brak środków na koncie bankowym.
W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że od 2 października 2012 r. nie prowadzi działalności gospodarczej, Urząd Skarbowy wstrzymał zwrot nadpłaconego podatku VAT, a następnie zaskarżoną decyzją określił spółce obowiązek zapłaty zaległego podatku. Ponadto posiada zobowiązania w wysokości 188.039,12 zł.
Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) dalej ustawa p.p.s.a., można przyznać osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W rozpatrywanej sprawie Spółka w sposób przekonujący wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie osiąga dochodów.
Należało zatem uznać, że Spółka wykazała należycie, że nie ma środków na poniesienie kosztów sądowych i dlatego zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.