Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...]nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2010 r., E.M. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku przez organ, o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniosła, że wyegzekwowanie należności podatkowej wynikającej z przedmiotowej decyzji może spowodować niewypłacalność skarżącej, a w konsekwencji zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z [...]nr [...] odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji.
Z uzasadnienia postanowienia wynika m.in., że zaległości podatkowe wynikające z zaskarżonych decyzji organu I instancji za miesiące od lutego do maja i od sierpnia do listopada 2010 r. utrzymanych w mocy decyzjami Dyrektora Izby Skarbowej w K.z [...]. zostały w całości wraz z należnymi odsetkami wpłacone 30 listopada 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu).
Nie ulega wątpliwości, że decyzja określająca zobowiązanie podatkowe, której dotyczy wniosek skarżącej, posiada atrybut wykonalności w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Z akt sprawy wynika jednak, że zaskarżona decyzja została już wykonana, tj. zobowiązanie z tytułu VAT, którego wysokość określa, zostało uiszczone.
Wniosek skarżącej należało zatem uznać za niemożliwy do uwzględnienia, gdyż art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. ma zastosowanie wyłącznie do zdarzeń przyszłych związanych z wykonaniem zaskarżonego aktu, które mogłyby nastąpić po wniesieniu skargi do sądu. Nie ma natomiast zastosowania w przypadku gdy zaskarżony akt został już wykonany. Instytucja określona w wymienionej regulacji nie może bowiem prowadzić do restytucji stanu poprzedniego. Wymaga podkreślenia, że "wstrzymać" można jedynie coś co jest "w toku", ewentualnie coś, co będzie się toczyć. Przepis ten mówi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, a nie wstrzymaniu skutków wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2013 r. II FZ 1039/12 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.