Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 21 stycznia 2016 r. oddalił skargę E. Sp. z o.o. w likwidacji w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za [...] r.
Postanowieniem z 30 września 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w ramach przyznania prawa pomocy ustanowił dla skarżącej Spółki doradcę podatkowego, którym wyznaczony został P Z. Ustanowiony w ramach prawa pomocy doradca podatkowy złożył 14 marca 2016 r. (data nadania na poczcie) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej ustawa p.p.s.a. doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011r. Nr 31, poz. 153) - dalej rozporządzenie, w postępowaniu administracyjnym w II instancji wynagrodzenie może być przyznane za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalna wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz doradcy podatkowego podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie.
Niniejsza sprawa dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r., a wartość przedmiotu sporu stanowi kwotę 52.883 zł, zatem należy do kategorii spraw określonych w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f) rozporządzenia, zgodnie z którym stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł – 3.600 zł.
W pierwszej instancji strona była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, ponadto pełnomocnik sporządził, przedstawił skarżącej i przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 3 rozporządzenia, wraz z opinią złożył wniosek o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych § 3 ust. 1 pkt 1 lit. "f" w zw. z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wyniosła 1.800 zł. Wynagrodzenie to po podwyższeniu o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 414 zł, należało ustalić na kwotę 2.214 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.