Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 listopada 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Kielcach w sprawie niniejszej oddalił skargę M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności.
W dniu 14 stycznia 2011r. pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu w ramach prawa pomocy - doradca podatkowy P.Z. złożył w WSA w Kielcach opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu oświadczając, iż wyżej wymienione koszty w całości nie zostały opłacone.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 26 stycznia 2011r. do przedłożenia dowodu doręczenia skarżącej opinii o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik przedłożył potwierdzenie odbioru w/w opinii przez skarżącą w dniu 4 stycznia 2011r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie kosztów ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), powoływane dalej jako "rozporządzenie".
W myśl § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji – 75% kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120zł.
W niniejszej sprawie stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wynosi 240 zł. Zatem, w świetle powołanych przepisów rozporządzenia, należne doradcy podatkowemu wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 120 zł.
Pełnomocnik ustanowiony w sprawie z urzędu sporządził, doręczył stronie skarżącej oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 3 ust. 2 rozporządzenia, w opinii tej zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu wraz z oświadczeniem, że wyżej wymienione koszty w całości nie zostały opłacone.
Wobec powyższego, na podstawie § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, Sąd ustalił i przyznał doradcy podatkowemu wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł w tym kwotę 27,60 zł VAT.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.