Uzasadnienie
A.C. reprezentowana przez ustanowionego z urzędu adwokata D. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do maja 2013 r. i od lipca do grudnia 2013 r.
Wnioskiem z 30 sierpnia 2018 r. skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że jest chora na stwardnienie rozsiane, wychowuje niepełnosprawną fizycznie i umysłowo córkę w wieku 15 lat. Oświadczyła, że z mężem pozostaje w faktycznej separacji, mąż przebywa w N., aktualnie jest bezrobotny, mimo to stara się pomagać skarżącej. Prowadzona przez skarżącą firma przeżywa trudności, za 2017 r. poniosła stratę, w 2018 r. również przynosi stratę. Skarżąca posiada duże zadłużenie i liczne zobowiązania finansowe na kwotę ok. 10.800 zł miesięcznie, koszty zatrudnienia pracowników stanowią ok. 13.000 zł miesięcznie.
Skarżąca podkreśliła, że ewentualne wykonanie decyzji pociągnie za sobą negatywne skutki nie tylko dla niej, ale też dla zatrudnionych osób. Obecnie skarżąca nie posiada oszczędności, które pozwalałyby jej przetrwać przymusową egzekucję kwot dochodzonych z tytułu żądanego podatku.
Skarżąca wskazała również, że aktualnie prowadzone rozmowy na temat podjęcia prac budowlanych przez jej firmę w N. są na ukończeniu i w najbliższych tygodniach będzie mogła rozpocząć prace budowlane w N.. W ocenie skarżącej podjęcie tego zlecenia pozwoli jej spłacić zadłużenie i prowadzić dalej działalność gospodarczą. W tej sytuacji zablokowanie firmowych rachunków, czy inne działania egzekucyjne spowodują dotkliwe perturbacje. Natomiast w sytuacji niekorzystnego wyroku po rozpoznaniu sprawy przez WSA w Kielcach skarżąca zamierza ubiegać się rozłożenie zaległości na raty, co będzie w jej ocenie rozwiązaniem lepszym, niż zablokowanie kont i tym samym uniemożliwienie dalszego prowadzenia firmy.
Do wniosku skarżąca załączyła kopie dokumentów potwierdzających argumenty uzasadnienia wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarte w powyższym przepisie pojęcia, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda", są nieostre, co wymaga ich skonkretyzowania przez wnioskodawcę w postaci podania dokładnej i wyczerpującej argumentacji. Przy przesłance niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, chodzi o taką szkodę (majątkową, także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przy czym w obu sytuacjach mowa jest o wyjątkowym zagrożeniu, odpowiadającemu szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania.
W ocenie Sądu, podniesione przez skarżącą okoliczności, które potwierdzone zostały dołączonymi dokumentami, wskazują, że wniosek skarżącej o wstrzymanie decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zdaniem Sądu, wykonanie wydanej decyzji administracyjnej lub wszczęcie czynności mających na celu jej wykonanie, mogłoby doprowadzić do utraty płynności finansowej działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą, a nawet uniemożliwić jej prowadzenie.
Ponadto skarżąca, spłaca zadłużenie oraz zobowiązania finansowe, z czym wiąże się comiesięczna konieczność ich regulowania, zatem wykonanie wydanej decyzji administracyjnej lub ewentualna egzekucja mogłaby utrudnić lub nawet uniemożliwić spłatę tych należności, co w konsekwencji spowoduje, że skarżąca stanie się niezdolna do wykonywania swoich zobowiązań. Podnoszona przez skarżącą groźba utraty płynności finansowej w istocie stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia oraz nieodwracalnych skutków w postaci zerwania zawartych kontraktów, konieczności zwolnienia pracowników, a w efekcie zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko strony skarżącej, że spowodowane wykonaniem zaskarżonej decyzji wystąpienie ryzyka likwidacji działalności gospodarczej wypełnia przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Jest to bowiem skutek trudny do odwrócenia i wysoce dotkliwy.
Należy zatem uznać stanowisko strony skarżącej, że wykonanie decyzji wypełnia przesłanki uzasadniające wstrzymanie jej wykonania.
Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.