Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w K.postanowieniem z dnia [...].r. znak: [...]. wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 kpa stwierdził, że zażalenie M.J. od postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.-Z. z dnia [...].r., znak: [...].w sprawie odmowy uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach W2/89/2006 i W2/90/2006, wystawionych w dniu 18 grudnia 2006 r. przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Placówka Terenowa w B.-Z., obejmujących należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne rolników za kwartały: IV 1997 r., I 1999 r., III 1999 r., IV 1999 r., I-II 2000 r. - zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu Dyrektor wskazał, że postanowienie organu I instancji z dnia 2 marca 2010 r. zostało doręczone M. J. w dniu 5 marca 2010 r. Zatem termin do złożenie zażalenia upłynął w dniu 12 marca 2010 r. Tymczasem zażalenie na powyższe postanowienie M.J. złożył osobiście w dniu 18 marca 2010 r., a więc 6 dni po terminie. Przy czym zażalenie to nie zawierało prośby o przywrócenie terminu, o której mowa w art. 58 kpa.
Z tych powodów organ II instancji przyjął, że na podstawie art. 134 kpa miał obowiązek stwierdzić uchybienie terminu.
Skargę na powyższe postanowienie do sądu administracyjnego wniósł M.J., który cytując art. 231 § 1 kk stwierdził, że Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej, a organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Następnie zakwestionował rzetelność dokumentów, zebranych przez organ w jego sprawie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Kielcach wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślić należy, że niniejsza sprawa dotyczy zgodności z prawem postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W związku z tym Sąd nie mógł się odnieść do zarzutów skargi, które mają merytoryczny charakter i dotyczą postępowania w sprawie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym
Zgodnie z art. 134 kpa w związku z art. 144 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 kpa. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, niepubl., wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995 r., sygn. akt. SA/Ka 2111/94, LEX nr 27060, wyrok NSA z 29 stycznia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96, LEX nr 29004).
Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na podstawie art. 134 kpa winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący się przekroczył określony przepisami prawa termin, w tym dokładne zbadanie daty doręczenia orzeczenia organu I instancji i skuteczności tego doręczenia, daty wniesienia środka zaskarżenia oraz czy zażalenie nie zawiera takich okoliczności, które mogłyby zostać potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia.
Z akt administracyjnych wynika, że organ trafnie ustalił powyższe okoliczności. Bezsporny w niniejszej sprawie pozostaje fakt, iż postanowienie z dnia 2 marca 2010 r., zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 5 marca 2010 r., co potwierdził on własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem w dniu 12 marca 2010 r., tymczasem M. J. złożył je osobiście w US w B. – Z. w dniu 18 marca 2010 r., czyli z 6 - dniowym przekroczeniem ustawowego terminu.
W tym miejscu podnieść należy, iż uchybienia terminu do złożenia zażalenia w niniejszej sprawie nie neguje sam skarżący. Wynika to między innymi z jego oświadczenia złożonego na rozprawie w dniu 22 września 2010 r. (k. 23), gdzie stwierdził, iż uchybił terminowi ponieważ myślał, że jeżeli sprawa jest organowi znana od dawna, to załatwi ją bez patrzenia na terminy.
Mając to wszystko na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak na wstępie.