Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 9 lutego 2015 r. odrzucił skargę A.E. spółka z o.o. spółka komandytowa w K. (dalej: spółka), podpisaną przez prezesa A. B., na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Sąd podniósł, że spółka, pomimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez przedłożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony spółce w dniu 26 lutego 2015 r. Zwrotne potwierdzenie odbioru podpisał prezes A. B..
W dniu 12 marca 2015 r. spółka złożyła do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do dostarczenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Podniosła, że prezes spółki przebywał w dniach od 9 do 22 stycznia 2015 r. w K. na bezpłatnym urlopie w sprawach osobistych, a pracownik zobowiązany do przesłania wydruku z KRS nie dopełnił swoich obowiązków. Dalej skarżąca wyjaśniła, że organ ujawniał wielokrotnie, że reprezentantem spółki jest A. B., a ponadto reprezentacja spółki wykazana została również Sądowi w 2014 r., w sprawie I SA/Ke 578/14. Na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym reprezentacja spółki ujawniona jest na stronach Ministerstwa Sprawiedliwości, do których dostęp posiada Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Zgodnie więc z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., spółka wykazała umocowanie reprezentacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).
Zgodnie z dyspozycją art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Jednocześnie art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Spółka wiedzę o uchybieniu terminu do złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego powzięła w dniu otrzymania odpisu postanowienia Sądu o odrzuceniu jej skargi, czyli w dniu 26 lutego 2015 r. Datę tę należy uznać więc za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Od dnia następnego, czyli od 27 lutego 2015 r. bieg rozpoczął siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który to termin upływał w dniu 5 marca 2015 r. Stąd też należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony w dniu 12 marca 2015 r. jest spóźniony i jako taki podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Na marginesie sprawy należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 29 w zw. z art. 28 p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych mają obowiązek wykazać swoje umocowanie przy pierwszej czynności w postępowaniu. Oznacza to po pierwsze, że nie jest wystarczające powołanie się na okoliczność, że organy ujawniły kto jest reprezentantem spółki, ani że odpis z Krajowego Rejestru Sądowego złożono w innej sprawie sądowoadministracyjnej. Po drugie, to na podmiocie wymienionym w art. 29 p.p.s.a. spoczywa obowiązek wykazania umocowania stosownym dokumentem. Sąd nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 88 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.