Uzasadnienie
H.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Wnioskiem złożonym w dniu 16 października 2008r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy m.in. poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 29 października 2008r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu.
Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w piśmie z dnia 19 listopada 2008r. poinformował WSA w Kielcach, że wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego T. G., natomiast w dniu 11 grudnia 2008r. w tut. Sądzie zostało złożone pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym udzielone przez skarżącego radcy prawnemu.
W dniu 21 stycznia 2009r. pełnomocnik skarżącego radca prawny T. G. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 grudnia 2008r. sygn. akt I SA/Ke 334/08, oddalającego skargę. Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2009r. sygn. akt II FSK 290/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
W dniu 28 stycznia 2010r. pełnomocnik skarżącego złożyła w tut. Sądzie wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. We wniosku zawarła oświadczenie, że nie otrzymała wynagrodzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) radca prawny wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), powoływane dalej jako rozporządzenie. W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz radcy prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Niniejsza sprawa dotyczy stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a zatem należy do kategorii spraw określonych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Stawka minimalna dla tej kategorii spraw wynosi 240 zł. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził i wniósł do Sądu skargę kasacyjną. Wobec powyższego, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Sąd ustalił wynagrodzenie w sprawie w kwocie 146,40 zł, w tym 26,40 zł podatku VAT i sumę tę przyznał radcy prawnemu.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.