Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z [...]znak: [...] utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy S.z [...] r. znak: [...]w przedmiocie uznania zarzutów zobowiązanego za nieuzasadnione, wydane w stosunku do H.K.po wniesieniu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.-Z.pisma z 12 kwietnia 2018 r. o zajęcie stanowiska w zakresie zgłoszonego zarzutu.
Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. H.K.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę, w której zarzucił, że organ podatkowy niezasadnie podniósł podatek gruntowy i bezpodstawnie dokonał w rejestrach gruntów zmian, a tym samym w ocenie skarżącego Burmistrz niezasadnie naliczył podatek od wskazanej powierzchni 24 ha, bowiem nie przedstawił prawomocnego tytułu własności gruntu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie wskazując, że podnoszone w skardze okoliczności mogą stanowić przedmiot badania w odrębnych postępowaniach mających charakter nadzwyczajny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej:,,p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 ustawy. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że będące przedmiotem zaskarżenia postanowienie nie podlega kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Z akt sprawy wynika bowiem, że w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.-Z. na podstawie tytułu wykonawczego SW6/503/2017 wystawionych przez Burmistrza Miasta i Gminy S. skarżący wniósł zarzuty, które mocą postanowienia wierzyciela – Burmistrza Miasta i Gminy S. z [...] r. zostały uznane za nieuzasadnione. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie wierzyciela.
Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie, są rozstrzygnięciami wydanymi w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym - art. 34 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017 r. poz. 1201 z późn. zm.), w związku z czym nie jest możliwe ich zaskarżenie do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na marginesie należy jedynie wyjaśnić, że w postępowaniu egzekucyjnym w pełni skuteczną ochronę praw jednostki zapewnia możliwość zaskarżenia do sądów administracyjnych postanowień wydanych w sprawie głównej, tj. postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. Ponadto wskazać należy, że organ prawidłowo pouczył stronę o niezaskarżalności ww. postanowienia, mimo to skarżący wniósł na nie skargę.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.