Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 maja 2011r. znak: (...) w przedmiocie odmowy zwolnienia płatnika z obowiązku pobierania podatku dochodowego od osób fizycznych K. O. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowienia radcy prawnego oraz ustanowienia adwokata.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Jako posiadany majątek wykazuje mieszkanie wielkości 72m². Skarżący utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z renty w wysokości 480zł miesięcznie. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący oświadcza, że korzysta z pomocy MOPR-u oraz Caritasu.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Uwzględniając sytuację finansową i życiową skarżącego, przede wszystkim fakt, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym, utrzymuje się z renty korzysta z pomocy społecznej należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Ponadto powyższe okoliczności uzasadniają także przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Niemniej żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia skarżącemu należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika. Tym bardziej, że niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego (art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1, § 3 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.