Uzasadnienie
W sprawie ze skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn
J. M. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W złożonym wniosku skarżąca podała, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym, jako posiadany majątek wykazała mieszkanie o powierzchni 40 m² oraz nieruchomość rolną będącą przedmiotem spadku. Wskazała, że jest osoba starszą w wieku 65 lat, samotną i schorowaną, leczy się w poradniach specjalistycznych, jej schorzenia wymagają stałego przyjmowania leków, odpowiedniej diety i pomocy osób trzecich. Wszystko to wiąże się z wydatkami pieniężnymi, a skarżąca oświadcza, że utrzymuje się jedynie z emerytury w kwocie 1386 zł. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżąca wykazała czynsz – 340 zł, światło – 100 zł, gaz – 75 zł, koszty leczenia - 150 zł, telewizja kablowa i internet – 90 zł, telefon – 25 zł, środki czystości – 30 zł, użytkowanie wieczyste – 70 zł, podatek za mieszkanie – 40 zł, wynagrodzenie dla osób, które skarżącej pomagają - ok. 200 zł, pozostałe pieniądze – jedzenie, odzież.
Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) dalej ustawa p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę powoływanie się przez skarżącą na zły stan zdrowia, jej wiek, źródło uzyskiwanych dochodów jak również przedstawione cele i wysokość wydatków, należy stwierdzić, że skarżąca wykazała należycie, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Ponadto powyższe okoliczności, uzasadniają także przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.