Uzasadnienie
T. Sp. z o.o. w W.(dalej jako: spółka, skarżąca) złożyła skargę na Uchwałę Zarządu Województwa Ś. Nr (...) z 29 lipca 2020 r. w sprawie rozwiązania umowy o dofinansowanie projektu pn. "(...)". Umowa, którą rozwiązano na podstawie ww. uchwały została zawarta z "Th." sp. z o.o. z siedzibą w W., w miejsce której wstąpiła skarżąca. Podstawę wydania zaskarżonej uchwały stanowiły przepisy art. 41 ust. 1 i ust.
2. pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 o samorządzie województwa (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 512 ze zm.), art. 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 i 52a ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 818) – ustawa wdrożeniowa – oraz § 33 ust. 1 pkt 2 i 7 Umowy o dofinansowanie projektu.
Spółka zarzuciła naruszenie art. 52a ustawy wdrożeniowej, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że dokonanie przez pierwotnego beneficjenta podziału, o którym mowa w art. 529 § 1 pkt 4 KSH, tj. podziału przez wydzielenie, stanowi zmianę umowy uzasadniającą ponowną ocenę projektu, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie tego przepisu i dokonanie ponownej oceny projektu - co skutkowało błędnym uznaniem, że zachodzą podstawy do rozwiązania umowy o dofinansowanie i podjęciem przez Zarząd Województwa uchwały o rozwiązaniu umowy.
Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Jednocześnie wyjaśnił, że skarga powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na to, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Organ podniósł, że uchwała o rozwiązaniu umowy jest jednostronną czynnością prawną organu kolegialnego - Zarządu Województwa Ś., zawierającą oświadczenie woli tego organu, wywołujące skutki o charakterze cywilnoprawnym. Nie jest to bowiem czynność realizowana w ramach władczych kompetencji organu, a więc czynność z zakresu administracji publicznej, czy też czynność nadzorcza nad działalnością organów samorządu terytorialnego. W rozpatrywanej sprawie wystosowując zaskarżoną uchwałę, Instytucja nie sprawowała funkcji władczej, lecz kontrolowała jedynie wykonanie umowy, w zawarciu, której sama uczestniczyła. Zawarte w uchwale postanowienie Zarządu Województwa Świętokrzyskiego o rozwiązaniu umowy, było realizacją uprawnienia strony umowy cywilnoprawnej, do jej rozwiązania, przewidzianego w treści umowy.
W związku z powyższym zdaniem organu, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie można też jej przypisać cech "innej czynności z zakresu administracji publicznej", o której mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Według organu przedmiotowa sprawa, nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej i jako taka nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2019.2325 ze zm.) – "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia, rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Zarządu Województwa Ś. Nr (...) 29 lipca 2020 r. w sprawie rozwiązania umowy o dofinansowanie projektu pn. "(...)", która została zawarta z "Th." sp. z o.o. z siedzibą w W., w miejsce której wstąpiła skarżąca. Uchwałę wydano na podstawie art. 41 ust. 1 i ust.
- 2. pkt 4 ustawy o samorządzie województwa, art. 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 i 52a ustawy wdrożeniowej oraz § 33 ust. 1 pkt 2 i 7 Umowy.
Na wstępie wskazać należy, że w niniejszej sprawie Th. sp. z o.o. złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. Projekt ten uzyskał pozytywną ocenę formalną i merytoryczną, a konsekwencją takiej oceny było zawarcie umowy o dofinansowanie projektu w dniu 17 lutego 2020r.
Podnieść należy, że postępowanie dotyczące uzyskania dofinansowania dla realizacji określonego projektu dzieli się na dwa etapy. Pierwszy etap – administracyjny, zostaje wszczęty poprzez złożenie wniosku o przyznanie pomocy, a jego finalizacją jest pozytywne lub odmowne rozstrzygnięcie organu w tym zakresie. W przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku wnioskodawca może zawrzeć umowę o dofinansowanie. Podpisanie takiej umowy powoduje definitywne zamknięcie etapu postępowania administracyjnego, w którym służyła skarga do sądu administracyjnego i otwiera drugi etap – cywilnoprawny. Umowa o dofinansowanie realizacji projektu ma bowiem charakter cywilny i zgodnie z obowiązującą zasadą swobody umów strony zawierające umowę mogą ją podpisać na ustalonych warunkach, bądź też od takiego podpisania odstąpić (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. II GSK 856/12).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest w istocie oświadczenie woli o rozwiązaniu umowy cywilnoprawnej, zakomunikowane poprzez wydanie uchwały z dnia 29 lipca 2020r. przez Zarząd Województwa Ś. Uchwała o rozwiązaniu umowy o dofinansowanie realizacji projektu jest jednostronną czynnością prawną organu kolegialnego – Zarządu, zawierającą oświadczenie woli tego organu, wywołujące skutki o charakterze cywilnoprawnym. Nie jest to bowiem czynność realizowana w ramach władczych kompetencji organu, a więc czynność z zakresu administracji publicznej, czy też czynność nadzorcza nad działalnością organów samorządu terytorialnego. W związku z powyższym nie można też przypisać jej cech innej czynności z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przedmiotowa sprawa, nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej i jako taka nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Pojęcie "sprawy z zakresu administracji publicznej" składa się bowiem z dwóch elementów, które muszą być spełnione łącznie. Pierwszy element to pojęcie sprawy jako sprawy administracyjnej, a więc takiej, która korzysta z atrybutów władzy publicznej czyli działa autorytatywnie i jednostronnie (A. Kisielewicz "Samodzielność gminy w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego" Warszawa 2002, s. 133). Drugi element tegoż pojęcia to pojęcie sprawy z zakresu administracji publicznej jako sprawy publicznej czyli "aktu administracyjnego skierowanego do publiczności (...)" (A. Agopszowicz, Z. Gilowska "Ustawa o samorządzie terytorialnym. Komentarz" Warszawa 1999, s. 371). W niniejszym przypadku żadna z tych przesłanek nie została spełniona, gdyż zaskarżona uchwała jest aktem cywilnoprawnym, a adresowana jest do konkretnego podmiotu – strony umowy zawartej przez równorzędne strony, kreującej zobowiązanie o charakterze cywilnoprawnym. Z tego więc względu brak jest podstaw do przyjęcia, że zagadnienie związane z rozwiązaniem umowy o dofinansowanie ma charakter sprawy administracyjnej.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.
Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia znajduje swoje oparcie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.