Uzasadnienie
ISA/Ke 365/05
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr. [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania A. M. od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr. [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości wynikającej z decyzji o orzeczeniu odpowiedzialności za zaległości podatnika PPUH "A." Sp. z o.o. w K. w podatku VAT za miesiące VIII,IX,X,XI,XII 2000r.,II,III 2001r. oraz IV,V 2002r. w łącznej kwocie 42.974 zł oraz należnych odsetek zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że o umorzenie zaległości wynikających z ostatecznej decyzji wydanej przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] [...] A. M. zwróciła się wnioskiem z dnia 21.VI.2004r. Decyzją tą orzeczono o odpowiedzialności A. M. jako członka zarządu PPUH "A." sp. z o.o. w K. za zaległości podatkowe spółki w podatku VAT za lata 2000 – 2002 w łącznej kwocie 42.974 zł wraz z należnymi odsetkami. Wniosek o umorzenia podatniczka umotywowała swoją trudną sytuacją majątkową. Przeprowadzone postępowanie że A. M. nie pracuje pozostając na utrzymaniu męża. P. M. prowadzi działalność gospodarczą. Małżonkowie w 2003 roku wykazali łączny dochód 107.291,16 zł. W miesiącach I – VIII spółka w której P. M. posiada 50% udziałów uzyskała przychód 1.510.095,35 zł oraz poniosła koszty uzyskania przychodu w kwocie 1.536.107,70 zł. Małżonkowie zamieszkują w domu jednorodzinnym o pow. 100 m kw.,który jest własnością ich 12 –letniej córki A..
Zdaniem organów sytuacja materialna i życiowa A.M. nie ma wyjątkowego charakteru i nie pozwala na uznanie, że zachodzą przesłanki wymienione w art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej. Decyzje o umorzeniu zaległych podatków mogą być wydane w świetle cytowanego wyżej przepisu w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym. Organy wskazały też, że umorzenie jest instytucją nadzwyczajną albowiem zasadą jest płacenie podatków. W toku postępowania podatniczka nie podnosiła zarzutów przeciwko rozstrzygnięciom organów a polemizowała z ostateczna decyzją o orzeczeniu o jej odpowiedzialności za zaległości Spółki "A."
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze A. M. wniosła u uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie przedmiotowych zaległości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej. Wskazała, że decyzja wydana została z pominięciem art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z czym nie wzięto pod uwagę, że będąc członkiem zarządu Spółki "A." we właściwym czasie zgłosiła wniosek o upadłość.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podnosząc iż przedmiotem rozstrzygnięcia jest decyzja tycząca odmowy umorzenia zaległości nie zaś decyzja przenosząca odpowiedzialność, która wobec jej niezaskarżenia stał się ostateczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna.
W myśl art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych z dnia 25 lipca 2002r.(Dz.U.Nr.153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie taką decyzję, która narusza prawo i to w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Podstawą wydania decyzji o umorzeniu bądź nie zaległości podatkowych jest art.67 § 1 Ordynacji podatkowej. Stanowi on, że organ na wniosek podatnika może umorzyć zaległości ale w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym. Podatnik składając wniosek o umorzenie zaległości winien swój wniosek uzasadnić wykazując istnienie po jego stronie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Na podatniku bowiem spoczywa ciężar dowodu zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej. W sprawie niniejszej organ podatkowy wziął pod uwagę sytuację podatniczki z chwili wydawania decyzji. Wyprowadzone przez organ wnioski mieszczą się w ramach jego kompetencji do swobodnej oceny dowodów(art. 191 OP).
Należy też wskazać, że decyzje podejmowane w trybie art. 67 §1 OP wydawane są w ramach tzw. uznania administracyjnego. Jednakże ustalenie przez organ, że nie zachodzą przesłanki z art. 67 § 1 OP nie powoduje konieczności rozważań czy przedmiotowa zaległość może być umorzona czy nie.
Skarżąca nie podniosła aby organy podatkowe niewłaściwie zastosowały normę art. 67 § 1 OP. Jej zarzuty tyczą tego, że przy wydawaniu tej decyzji nie wzięto pod uwagę przesłanek z art. 116 § 1 OP. Tym samym skarżąca polemizuje z ostateczną decyzją wymiarową ustalającą wysokość jej zaległości podatkowych. Nie budzi żadnych kontrowersji pogląd, że wysokości zobowiązania podatkowego nie można kwestionować i weryfikować w toku postępowania o umorzenia zaległości podatkowych. Kwota bowiem zaległości jak w tym wypadku ustalona została w innym prawomocnie zakończonym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 VIII 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.Nr.153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.