Uzasadnienie
A. Z. wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] numerach: [...], [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące październik [...]r., listopad [...] r., oraz grudzień [...]r.
Postanowieniami z dnia 31 sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, uwzględniając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości i ustanowił dla skarżącego radcę prawnego.
Pełnomocnikiem w sprawie został wyznaczony radca prawny K. S., któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go przed sądem administracyjnym i który reprezentował skarżącego przed sądem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 29 listopada 2007r. sygn. akt I SA/Ke 368/07 oddalił skargi.
W dniu 17 stycznia 2008r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinia prawna pełnomocnika skarżącego, w której wskazał, że w jego ocenie Sąd dokonał wszechstronnej analizy materiału zebranego w sprawie, rozstrzygnął ją zgodnie z prawem, co zostało przezeń szczegółowo i przekonująco uzasadnione. W związku z powyższym nie widzi on uchybień skutkujących koniecznością sporządzenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) radca prawny wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie kosztów ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustawionego z urzędu (Dz. U. Nr 219, poz. 1873 ze zm.), powoływane dalej jako rozporządzenie.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt. 1, nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz radcę prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a zatem należy do kategorii spraw określonych w § 14 ust.2 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia. Na podstawie § 6 pkt 3 rozporządzenia stawka w każdej ze spraw wynosi 600 zł, łącznie kwotę 1.800 zł.
Pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził, doręczył stronie oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. " b" w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. " a" rozporządzenia Sąd ustalił wynagrodzenie w sprawie w kwocie 1.098 zł, w tym 198 zł podatku VAT i sumę tę przyznał pełnomocnikowi.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.