Uzasadnienie
Wraz ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania S. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika.
W złożonym wniosku skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i trojgiem dzieci – w wieku od 3 do 8 lat. Według oświadczenia w skład majątku skarżącego i jego rodziny wchodzi nieruchomość rolna wielkości 0,88 ha przeliczeniowego. Rodzina skarżącego utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego przez skarżącego w kwocie 1300 zł miesięcznie netto z tytułu pracy na czas określony. Skarżący i jego rodzina mieszka wraz z rodzicami. Skarżący wskazuje, na choroby dzieci (alergie, podatność na zmiany klimatu), brak pieniędzy na odpowiednie ubrania, wyżywienie. Skarżący oświadcza, że jego rodzina jest zadłużona, dorywczo otrzymują zapomogę (np. świąteczną) od gminy.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną wnioskodawcy, przede wszystkim niski dochód na pięć osób w rodzinie, uznano że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec faktu, że skarżący wniósł o ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego oraz rzecznika patentowego orzekający stwierdził, że w sprawie wystarczająca jest pomoc jednego profesjonalnego pełnomocnika, w związku z czym postanowiono o ustanowieniu dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.