Uzasadnienie
M W S wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy.
Wnioskiem złożonym w dniu 4 września 2009r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy m.in. poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 11 września 2009r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu.
Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kielcach wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego TG.
W dniu 28 października 2009r. w tut. Sądzie radca prawny T G złożyła pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z kolei w dniu 3 grudnia 2009r. pełnomocnik złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 listopada 2009r. sygn. akt I SA/Ke 380/09, oddalającego skargę. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając jednocześnie, że nie otrzymała wynagrodzenia.
Wyrokiem z dnia 1 lipca 2011r. sygn. akt II FSK 10/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) radca prawny wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), powoływane dalej jako rozporządzenie.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz radcy prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Niniejsza sprawa dotyczy orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy M W S za zobowiązania podatkowe spadkodawcy E B Ż z tytułu: podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002r. w kwocie 2241,02 zł, odsetek od wyżej wymienionego zobowiązania w wysokości 1079,00 zł naliczonych do dnia otwarcia spadku tj. do dnia 1 maja 2006r., kosztów upomnienia i kosztów prowadzonego wobec spadkodawcy postępowania egzekucyjnego powstałych do dnia otwarcia spadku w wysokości 106,40 zł, podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004r. w kwocie 42,30 zł oraz kosztów upomnienia dotyczących powyższej zaległości powstałych do dnia otwarcia spadku w wysokości 8,80 zł. Sprawa ta należy do kategorii spraw określonych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia. W związku z treścią § 6 pkt 3 rozporządzenia, stawka minimalna dla tej kategorii spraw wynosi 600 zł. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził i wniósł do Sądu skargę kasacyjną.
Wobec powyższego, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a i w zw. z § 6 pkt 3 oraz w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Sąd ustalił wynagrodzenie w sprawie w kwocie 369 zł, w tym 69 zł podatku od towarów i usług, i sumę tę przyznał radcy prawnemu.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.