Uzasadnienie
Skarżący S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K.z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania ONW na rok 2014
Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący wpłacił w dniu 16 czerwca 2015 r. kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi. Następnie w piśmie nadanym za pośrednictwem poczty w dniu 13 sierpnia 2015 r., złożył na urzędowy formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie adwokata.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest rolnikiem, pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z synem, z którym prowadzi gospodarstwo rolne. Utrzymują się z dochodu uzyskiwanego z gospodarstwa w kwocie 1245 zł miesięcznie. Skarżący jako majątek wykazuje dom wielkości 180m², nieruchomość rolną wielkości 13,8875 ha fizycznych oraz jako inne nieruchomości 1,29 ha lasu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ustawa p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącego, a zwłaszcza wysokość miesięcznego dochodu na dwie dorosłe osoby uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie.
Na marginesie wskazać należy, że postanowienie o przyznaniu prawa pomocy nie ma mocy wstecznej, w związku z czym zwolnienie od obowiązku opłacenia kosztów sądowych nie obejmuje tych kosztów, które skarżący opłacił przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a. referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.