Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 10 września 2009r. w wysokości 500zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. Znak[...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowych H. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 17 września 2009r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Skarżący złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Według oświadczenia skarżący nie posiada dochodów, stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie pracy, dwukrotnie przebywał na leczeniu szpitalnym i nie ma środków na leki. Ponadto jak twierdzi skarżący ma ograniczony dostęp do gruntów.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy nie można jednoznacznie określić stanu majątkowego, ani możliwości płatniczych skarżącego. Jednakże na podstawie sposobu wypełnienia wniosku można bez wątpienia stwierdzić, że H. K. wykazał wolę przedstawienia swojej sytuacji życiowej i materialnej.
Uwzględniając więc przedstawioną przez skarżącego sytuację materialną i życiową, przede wszystkim brak dochodów, ograniczenia w dostępie do gruntów, przebywanie na leczeniu szpitalnym i stan zdrowia należy stwierdzić, że wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Powyższe okoliczności, jak również nieporadność i nieumiejętność prowadzenia przez skarżącego spraw w sposób należyty uzasadniają również przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Wobec powyższego orzeczono, na podstawie art. 243, art. 244, art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić adwokata.