Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w K. wydał 21 kwietnia 2016 r. decyzję nr (...) w sprawie określenia dla małżonków R.N. oraz dla I.N. zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. w kwocie 12.259 zł. Na powyższą decyzję I.N i R.N. złożyli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Prawomocnym postanowieniem z 19 lipca 2016 r. Sąd odrzucił skargę I.N..
W dniu 10 sierpnia 2016 r. I.N. i R.N. złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, załączając tytuł wykonawczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) dalej "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać, przekonując Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu, pomimo że wnioskodawcy nie odwołali się do ww. przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Sąd rozpoznając wniosek ocenia bowiem nie tylko twierdzenia w nim zawarte, ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane sądowi z urzędu (zob. postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OZ 209/08, lex nr 1043585).
W związku z powyższym Sąd wziął pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Wynika z nich, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz dwoma synami w wieku 12 i 8 lat. Rodzina skarżącego utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego przez żonę skarżącego z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 2560 zł netto miesięcznie oraz przez z skarżącego z OPS (opieka nad dzieckiem) w kwocie 1453 zł netto miesięcznie. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżący wskazał: czynsz – 500 zł, opłaty za media (prąd, gaz) od 500 zł do 1900 zł miesięcznie, dojazdy do pracy – 600 zł, kredyty 300 zł, rehabilitacja syna od 405 zł do każdej wolnej kwoty. Skarżący nie wykazał majątku. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, na nieuleczalną chorobę syna, która wiąże się z wydatkami na rehabilitację oraz dietę.
Z przedstawionych danych wynika, że uiszczenie ustalonej w decyzji kwoty zobowiązania (12.259 zł) spowoduje dla rodziny wnioskodawcy "znaczną szkodę". Istotne bowiem jest, że małoletni syn skarżącego posiada poważne problemy zdrowotne, w związku z czym rodzina ponosi wydatki na jego rehabilitację. Jakkolwiek sama sytuacja zdrowotna nie stanowi wystarczającej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji to, w powiązaniu z całokształtem okoliczności wynikających z akt sprawy (rodzaj choroby, sytuacja materialna, kwota zaległości) uzasadnia, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi dla skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustalona w decyzji kwota zobowiązania podatkowego (12.259 zł) przekracza bowiem uzyskiwane przez skarżącego i jego żonę dochody (4013 zł miesięcznie brutto). W związku z powyższym jej jednorazowe uregulowanie spowodowałoby brak środków na leczenie.
Wymaga wyjaśnienia, że przesłanka "znacznej szkody" oznacza także szkodę niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania oraz że "trudne do odwrócenia skutki" to takie, które wprowadzają istotne i trwałe zmiany w rzeczywistości tak, że nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Będzie to miało miejsce m.in. wtedy gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Szkoda w postaci uszczerbku na zdrowiu nie będzie mogła być zrekompensowana np. przez pozytywny dla skarżącej wynik sprawy i zwrot świadczenia.
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że I.N. nie jest uprawniona do wniesienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, że prawo to przysługuje stronie skarżącej, co wynika z literalnego brzmienia art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Prawomocnym postanowieniem z 19 lipca 2016 r., Sąd odrzucił natomiast skargę wnioskodawczyni, w konsekwencji czego straciła przymiot strony skarżącej. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.