Uzasadnienie
A. S. reprezentowany przez doradcę podatkowego M. D.-M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]., nr [...]w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2006r.
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, A.S.złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od wpisu od skargi.
Następnie pismem z dnia 7 lutego 2011r. skarżący cofnął skargę oraz wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa, oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych.
Z treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wynika, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Brak uiszczenia wpisu przy wniesieniu pisma skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej do dokonania wpisu w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie wpis od skargi nie został uiszczony. Wprawdzie skarżący złożył wniosek o zwolnienie go od obowiązku uiszczania wpisu, jednakże wskazanym wyżej pismem z dnia 7 lutego 2011r. wniosek ten cofnął. Na skutek cofnięcia wniosku, Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, prawomocnym postanowieniem z dnia 18 lutego 2011r. oddalił wniosek w przedmiocie prawa pomocy.
W związku z powyższym, skoro skarżący nie uiścił wpisu, a i nie został z tego obowiązku zwolniony, skargę należało odrzucić.
Ze względu na wniosek strony o cofnięcie skargi, na marginesie sprawy należy nadmienić, że merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. może mieć miejsce tylko w przypadku, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi nie mogło mieć miejsca w niniejszej sprawie, ponieważ skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu.
Z podniesionych względów należało na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.