Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 15 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej A. S złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym z trójką dzieci przy czym jedno z podopiecznych zostało jej odebrane. Jedynym źródłem ich utrzymania są alimenty w łącznej wysokości 500 zł oraz stypendium córki w wysokości 87 zł. Jako posiadany majątek skarżąca wykazała dom wielkości 60 m² posadowiony na działce o powierzchni 1090 m2. Ponadto wnioskodawczyni powołała się na trudną sytuację rodzinną i materialną spowodowaną ciężką niepełnosprawnością dzieci. Podkreśliła że pozostaje bez środków do życia, żyje w nędzy zaś bezprawne działania urzędników doprowadziły do skrzywdzenia jej samej oraz całej rodziny.
Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowo administracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Analiza złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc okoliczności przedstawione przez skarżącą w złożonym wniosku przede wszystkim wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów oraz trudną sytuację materialną i życiową uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym sądowych opłat i wydatków.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.