Uzasadnienie
H. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...]nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości na 2011 r. W skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z 8 lipca 2015 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił dla niej radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 30 lipca 2015 r. odrzucił skargę. Po doręczeniu stronie skarżącej odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem, do WSA w Kielcach wpłynęła opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia, sporządzona przez pełnomocnika skarżącej, ustanowionego w ramach prawa pomocy, radcę prawnego T. G. oraz wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w kwocie 147,60 zł i zwrot wydatków w kwocie 5,50 zł. We wniosku pełnomocnik oświadczyła, że nie otrzymała wynagrodzenia. Jednocześnie przedłożyła potwierdzenie nadania opinii skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwana "ustawa p.p.s.a." – radca prawny, wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje, wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t.Dz.U.2013.490) dalej zwane "rozporządzenie", koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1. opłatę wysokości nie wyższej niż 150 % kwot wynagrodzenia, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie zaś z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia w postępowaniu administracyjnym w drugiej instancji wynagrodzenie może być przyznane za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalna wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości. Stąd, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W związku z tym wynagrodzenie za sporządzenie przedmiotowej opinii to kwota 120 zł, a jej podwyższenie o kwotę podatku od towarów i usług (27,60 zł) uzasadnia § 2 ust. 3 rozporządzenia.
Pełnomocnik H.M. sporządziła, przedstawiła skarżącej oraz przedłożyła Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym w § 16 rozporządzenia, we wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu zawarła oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone. Jednocześnie Sąd stwierdził, że wykazane przez pełnomocnika wydatki w kwocie 5,50 zł były niezbędne i zostały udokumentowane. Stąd Sąd orzekł o ich zwrocie.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c, § 2 ust. 3 oraz § 15 pkt 2 rozporządzenia, przyznał koszty nieopłaconej pomocy prawnej orzekając, jak w sentencji postanowienia.