Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 29 czerwca 2006r. T.P. wystąpił do Starostwa Powiatowego o zwrot nadpłaconej kwoty za kartę pojazdu samochodu osobowego Renault 19, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r. Postanowieniem z dnia[...]. nr [...] Starosta [...] uznał się za niewłaściwy do rozpatrzenia wniosku o zwrot opłaty za wydanie karty pojazdu i zwrócił wniosek stronie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia[...]. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji, przywołując m.in. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2007r. sygn. akt III CZP 35/07, w której sąd ten wskazał, że osoby, które uiściły opłaty za wydanie karty pojazdu na podstawie zakwestionowanego przez Trybunał Konstytucyjny rozporządzenia Ministra Infrastruktury mogą domagać się jej zwrotu przed sądem cywilnym.
Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego T.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, żądając w niej zwrotu niesłusznie pobranej kwoty 425 złotych przez Starostę [...] za wydanie karty pojazdu. W uzasadnieniu skargi zarzucił, że organ nie odniósł się do kwestii zasadniczych, a mianowicie, czy słusznym jest żądanie zwrotu kosztów za kartę pojazdu. Odnosząc się do powołanego w zaskarżonym postanowieniu wyroku Sądu Najwyższego T.P. podniósł, że z jego treści wynika jedynie możliwość domagania się zwrotu opłat przed sądem cywilnym, lecz nie jest to wymóg bezwzględnie obowiązujący.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.
W dniu 13 lutego 2008r. WSA w Kielcach podjął postępowanie zawieszone uprzednio postanowieniem z dnia 27 listopada 2007r.
W piśmie z dnia 5 marca 2008r. przesłanym T.P. WSA w Kielcach wyjaśnił, że w dniu 28 sierpnia 2007r. wpłynęła dokonana przez skarżącego bez uprzedniego wezwania wpłata w kwocie 100 zł. Jak się następnie okazało, była to opłata od skargi na przewlekłość postępowania w sprawie I SA/Ke 292/07, dlatego kwotę tę zaliczono na poczet wpisu w tej sprawie. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2007r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził przewlekłość postępowania w sprawie I SA/Ke 492/07, przyznał skarżącemu kwotę 300 zł tytułem zadośćuczynienia oraz zarządził zwrot opłaty w kwocie 100 zł. W tej sytuacji wpłacona przez skarżącego w dniu 28 sierpnia 2007r. kwota 100 zł, została zaliczona jako należny wpis w sprawie I SA/Ke 428/07.
W dniu 17 marca 2008r. do tut. Sądu wpłynęło pismo T.P. z dnia 14 marca 2008r., z którego wynika, że po wezwaniu przez WSA w Kielcach do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie I SA/Ke 428/07 skarżący celowo nie wpłacił należnej kwoty 100 zł. Chciał bowiem doprowadzić do odrzucenia skargi i skierowania sprawy do rozstrzygnięcia w sporze cywilnym.
Również w dniu 17 marca 2008r. do Sądu wpłynęło pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym organ, korzystając z uprawnień wyrażonych w art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec uwzględnienia w całości skargi T.P., wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do pisma organ załączył postanowienie SKO z dnia[...]. nr [...] uchylające w całości postanowienie własne z dnia[...]. nr [...] oraz postanowienie Starosty [...] z dnia[...]. nr[...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa, oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych.
Z treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wynika, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Brak uiszczenia wpisu przy wniesieniu pisma skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej do dokonania wpisu w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania.
Wpis w przedmiotowej sprawie, pomimo wezwania z dnia 4 września 2007r., nie został uiszczony, co znajduje również potwierdzenie w piśmie T.P. z dnia 14 marca 2008r. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z podniesionych względów należało na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.