Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 lutego 2011r. sygn. akt I SA/Ke 428/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził nieważność zaskarżonej przez M. P. decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2004r. i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K., określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, zasądził od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz M. P.kwotę 20 (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz przyznał od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz doradcy podatkowego P. Z.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 138 (sto trzydzieści osiem) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ zwanej dalej ustawą p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku. Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek oczywistej omyłki w pkt 4 sentencji mylnie wpisano kwotę 732 (siedemset trzydzieści dwa) złote zamiast prawidłowej kwoty – 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych oraz mylnie wpisano kwotę 132 (sto trzydzieści dwa) złote zamiast prawidłowej kwoty 138 (sto trzydzieści osiem) złotych. Przedmiotowa wadliwość nosi znamiona oczywistej omyłki.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia