Uzasadnienie
D. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. – Z. z dnia [...] r. w sprawie zaliczenia zwrotu z dnia 21 grudnia 2015 r. na poczet podatku od towarów i usług za styczeń 2010 r.
Następnie, w odpowiedzi na wezwanie strona uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł. W piśmie z 13 września 2016 r. skarżąca oświadczyła, że wycofuje skargę i wnosi o umorzenie postępowania.
Na rozprawie 15 września 2016 r. pełnomocnik organu nie zgłosił zastrzeżeń co do cofnięcia skargi i przychylił się do wniosku skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności podnieść należy, że cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W niniejszej sprawie sytuacja taka miała miejsce. Skarga została złożona w terminie, spełnia wymogi formalne oraz została należycie opłacona. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718 ze zm.), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki o których mowa w powołanym przepisie.
Zdaniem Sądu, takie okoliczności w zawisłej sprawie nie zachodzą. Postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Busku - Zdrój z dnia 19 lutego 2016 r. o zaliczeniu zwrotu podatku na poczet zaległości podatkowej nastąpiło w ramach postępowania wszczętego złożeniem deklaracji, co do którego organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność zażalenia, funkcjonowało w obrocie prawnym od 14 marca 2016 r. Zatem nie mogło być przedmiotem zażalenia w dacie jego wniesienia, przez pełnomocnika strony - doradcę podatkowego P. Z.. Zaskarżone rozstrzygnięcie ma charakter procesowy i zostało wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Wobec powyższego cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 60 w zw. Z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę postanowił jak w pkt.1 sentencji postanowienia. Zwrot wpisu uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.