Uzasadnienie
W dniu 20 sierpnia 2012 r. J. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze złożonej przez niego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty i umorzenia zaległości podatkowej.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą bezrobotną, nie pobiera zasiłku z ośrodka pomocy społecznej. Nie posiada żadnego majątku. Mieszka w mieszkaniu komunalnym o powierzchni 57 m2 wraz matką, dwoma braćmi, siostrą i siostrzenicą. Matka E. M. pobiera rentę w kwocie 680 zł, brat L. M. pracuje na pół etatu osiągając dochód w wysokości 800 zł, drugi brat R. M. pobiera rentę w kwocie 480 zł, siostra J. Z. pobiera rentę w kwocie 498 zł, siostrzenica I. Z. otrzymuje alimenty w kwocie 150 zł. Razem rodzina uzyskuje dochód w wysokości 2.608,40 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika.
Stosownie do treści art. 246 ustawy P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Przyznanie prawa pomocy powinno odbywać się przy dokładnym rozpatrzeniu sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Strona ubiegająca się przed sądem administracyjnym o przyznanie prawa pomocy musi wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udowodnienie tych okoliczności daje Sądowi podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.
W niniejszej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W ocenie Sądu wykazany w treści wniosku stan majątkowy i rodzinny wnioskodawcy pozwala na uwzględnienie tego wniosku w całości.
Skarżący jest osobą bezrobotną i nie uzyskuje żadnych świadczeń z ośrodka pomocy społecznej. Nie posiada żadnego majątku. Wysokość dochodów członków rodziny J. M. nie pozwala zaś oczekiwać, że są oni w stanie partycypować w kosztach sądowych należnych od skarżącego. Uwzględniając te okoliczności, mając również na uwadze wysokość wpisu od skargi, Sąd uznał, że sytuacja materialna skarżącego nie pozwala na poniesienie przez niego jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym nie tylko opłat sądowych i wydatków, ale także kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.