Uzasadnienie
A. sp. z o.o. w K. (dalej: spółka) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Z treści art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wynika obowiązek wykazania umocowania osób działających w imieniu jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową przy pierwszej czynności w sprawie. Ponadto zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim, jak stanowi art. 230 § 2 ustawy p.p.s.a., jest skarga.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącą spółkę do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy 23 grudnia 2020 r. i powtórnie 31 grudnia 2020 r. Skarżąca nie odebrała przesyłki. W związku z tym należało przyjąć tzw. fikcję doręczenia, opisaną w art. 73 ustawy p.p.s.a. Ze względu na treść art. 73 § 1 i § 4, za dzień doręczenia przesyłki należało uznać 6 stycznia 2021 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął zatem 13 stycznia 2021 r. Skarżąca nie dokonała tych czynności.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków, ponadto na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd podejmuje takie rozstrzygnięcie gdy od skargi, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.