Uzasadnienie
W sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych kurator skarżącego K. C.– M. J.złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy dla skarżącego w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych ustanowienia dla skarżącego radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata.
W złożonym wniosku kurator skarżącego wskazał, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym, nie posiada majątku, otrzymuje rentę rodzinną w kwocie 2.795, zł netto miesięcznie. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżącego kurator wykazał egzekucję komornicza – 800 zł, zobowiązanie podatkowe – 800 zł, leki – 100 zł, koszty utrzymania 800 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją kuratora skarżącego w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy dla skarżącego poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niego fachowego pełnomocnika. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy kurator skarżącego wykazał, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Biorąc pod uwagę sytuację materialną skarżącego, przede wszystkim obciążenie egzekucją komorniczą świadczenia rentowego uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia pełnomocnika zatem wniosek kuratora o przyznanie prawa pomocy dla skarżącego w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Niemniej żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia skarżącemu należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika. Tym bardziej, że niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego (art. 205 § 2 ustawy "p.p.s.a.")
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.