Uzasadnienie
J. M. (dalej określany również jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]2013 r. nr [...]w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Następnie w dniu 13 sierpnia 2013 r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie wywołanej powyższą skargą.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą bezrobotną, nie pobierającą zasiłku z ośrodka pomocy społecznej. Podkreślił również, że nie posiada żadnego majątku. Mieszka zaś w mieszkaniu komunalnym o powierzchni 57 m2 wraz z matką, dwoma braćmi, siostrą i siostrzenicą. Matka (E. M.) pobiera rentę w kwocie 680 zł, brat (L. M.) nie pracuje, drugi brat (R. M.) pobiera rentę w wysokości 480 zł, siostra (J. Z.) pobiera rentę w kwocie 498 zł, a siostrzenica (I. Z.) nie pracuje. Razem rodzina uzyskuje dochód w wysokości 1658 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z uwagi jednak na konieczność zapewnienia prawa do sądu (przewidzianego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) osobom niemogącym samodzielnie ponieść kosztów postępowania, ustawodawca wprowadził instytucję prawa pomocy, która może być udzielona w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Natomiast w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a.).
Zgodnie z treścią przepisu art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy p.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc powinien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
W niniejszej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Jak wynika bowiem ze złożonego formularza PPF, strona wnioskuje o zwolnienie jej wyłącznie od kosztów sądowych.
W ocenie Sądu, stan majątkowy i rodzinny wnioskodawcy wykazany w treści formularza PPF pozwala na uwzględnienie powyższego wniosku. Skarżący jest bowiem osobą bezrobotną i nie uzyskuje żadnych świadczeń z ośrodka pomocy społecznej. Nie posiada również żadnego majątku. Ponadto, wysokość dochodów osiąganych przez krewnych pozostających ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym nie umożliwia ich partycypacji w kosztach sądowych należnych od skarżącego. Uwzględniając te okoliczności i mając również na uwadze wysokość wpisu od skargi (500 zł), Sąd uznał, że sytuacja materialna skarżącego nie pozwala na poniesienie przez niego kosztów sądowych.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - na podstawie art. 243, art. 244 § 1, art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. - postanowił jak w sentencji.