Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 października 2010r. sygn. akt I SA/Ke 449/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę K. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r.
Wnioskiem z dnia 13 października 2010r. skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego T. K. z Kancelarii Prawnej "I.Lex" w W..
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 14 października 2010r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek na formularzu PPF wnosząc o ustanowienie radcy prawnego.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z matką. Jako posiadany majątek skarżący wykazuje mieszkanie wielkości 48m². Skarżący i jego matka utrzymują się z renty rodzinnej i renty chorobowej w łącznej wysokości 2047zł miesięcznie.
W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy p.p.s.a. powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie do przepisu art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie radcy prawnego i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
Analiza złożonego przez K. H. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz akt administracyjnych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Uwzględniając wniosek wzięto pod uwagę sytuację finansową skarżącego, przede wszystkim fakt, że zarówno skarżący jak i jego matka, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym utrzymują się ze świadczeń rentowych.
Biorąc pod uwagę powyższe należało stwierdzić, że skarżący wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.