Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach R. Ł. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2012 r. ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie [...] zł od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu w wysokości [...] zł. Wniosek uzasadniono wyrządzeniem znacznej szkody rozumianej jako pozbawienie środków do utrzymania strony i członków rodziny, tj. żony i dwojga małoletnich dzieci, wskutek zajęcia znacznej części wynagrodzenia za pracę przy braku oszczędności. W ocenie wnioskodawcy pozostałe środki finansowe nie pozwolą na zapewnienie małoletnim dzieciom minimum egzystencji, przy jednoczesnym braku przesłanek do otrzymania przez stronę środków z pomocy społecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na fakt, że opisywana instytucja jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane.
Jednak to na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a zatem czy zastosowanie tej instytucji w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Nie jest w tym zakresie wystarczające powoływanie się na przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. bez poparcia twierdzeń strony konkretnymi faktami (zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FZ 314/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazane wyżej pojęcia nieostre tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., II FZ 39/09, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Sądu wniosek R. Ł. nie zasługuje na uwzględnienie. Strona powołała się na ogólnie sformułowaną przesłankę "wyrządzenie znacznej szkody", która w jej opinii ma uzasadniać uwzględnienie przedmiotowego wniosku. Wskazała bowiem, że wykonanie decyzji spowoduje brak możliwości zaspokojenia bieżących potrzeb rodziny, w tym dwojga małoletnich dzieci.
Sąd nie podważa takiego twierdzenia strony, stwierdza jednak, że skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych okoliczności i dowodów na jego poparcie, przesądzających o takiej sytuacji skarżącego i jego rodziny, w której wykonanie zaskarżonej decyzji będzie stanowić dla nich znaczną szkodę, tj. taką która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Sąd nie posiada przede wszystkim dostatecznych informacji o aktualnej sytuacji finansowej skarżącego i jego rodziny. Wiedza Sądu w tym zakresie ogranicza się jedynie do informacji zawartej we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczącej braku oszczędności oraz braku przesłanek do otrzymania przez stronę środków z pomocy społecznej. Materiał zgromadzony w sprawie również nie pozwala na ustalenie i ocenę możliwości finansowych skarżącego.
Nie sposób na podstawie tych okoliczności ustalić, w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a Sąd nie może tych okoliczności domniemywać. Z kolei należy zauważyć, że nie można utożsamiać zapłaty podatku, nawet w trybie egzekucji administracyjnej, ze szkodą lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, gdyż skutki zapłaty tego zobowiązania są "odwracalne" poprzez zwrot ewentualnej nadpłaty podatku wraz z odsetkami (por. postanowienie NSA z dnia 24 września 2004 r., FZ 324/04, niepubl; postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt II FZ 530/08, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja zawarta we wniosku nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.