Uzasadnienie
W sprawie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych G. C.złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o ustanowienie adwokata.
W złożonym wniosku skarżąca oświadcza, że jest osobą bezrobotną i niepełnosprawną, utrzymuje się z zasiłku z MOPR w kwocie 81 zł miesięcznie. Pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem, który pełni opiekę nad matką chorą na chorobę Parkinsona otrzymując zasiłek opiekuńczy w kwocie 520 zł miesięcznie oraz dotację do czynszu w kwocie 219 zł miesięcznie. Jako posiadany majątek skarżąca wykazała mieszkanie wielkości 36m².
Zdaniem referendarza sądowego, wniosek strony skarżącej w zakresie ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie.
Na gruncie obowiązujących przepisów prawa dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swoich roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z przepisami art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę przede wszystkim, wysokość zasiłków, z których utrzymuje się skarżąca oraz jej rodzina, uznano, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika i jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Niemniej żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia skarżącej należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika. Tym bardziej, że niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego (art. 205 § 2 ustawy "p.p.s.a.")
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 2, § 3 ustawy p.p.s.a. referendarz sądowy orzekł jak w sentencji.